- Contido de publicación aberta de culturas http://galiza.indymedia.org/gz/culturas-newswire-content.rss - Contido de publicación aberta de culturas Galiza Indymedia Open Content License, http://www.opencontent.org 2008-03-15T16:48:25+01:00 Primeiras imaxes de a cultura Preokupa http://galiza.indymedia.org/gz/2008/03/14794.shtml Primeiras imaxes da cultura preokupa: <br /> Primeiras imaxes da cultura preokupa: <br /> ]]> Primeiras imaxes da cultura preokupa. 2008-03-15T00:42-07:00 A cultura preokupa http://aculturapreokupa.blogaliza.org gz XX Aniversario da Radio Piratona http://galiza.indymedia.org/gz/2008/03/14635.shtml Concerto de conmemoración: vindeiro venres 7 de marzo ás 22.00 horas haberá na sala "La Fábrica de Chocolate" (Vigo), con entrada de 5 euros Tiro na Testa, La Vaga Banda e actuación sorpresa. Concerto de conmemoración: vindeiro venres 7 de marzo ás 22.00 horas haberá na sala "La Fábrica de Chocolate" (Vigo), con entrada de 5 euros Tiro na Testa, La Vaga Banda e actuación sorpresa. a por outros 20!
a por outros 20! ]]> Neste ano 2008 se celebran os 20 anos de existencia da Radio Piratona, unha radio libre que emite desde Vigo, cunha longa historia ás suas costas. Un feixe de anos que deron cabida a moi diversas etapas, pero sempre mantendo esa cualidade de radio libre, medio de comunicación para as voces sen eco nos grandes medios. No mes de febreiro e marzo organizaremos diferentes actividades e actos para conmemorar o xurdimento desta medio libre.
2008-03-03T21:48-07:00 piratona, a por outros 20 http://sindominio.net/piratona pt
A situaciòn actual das comunidades zapatistas no territorio indìxena de Chiapas. http://galiza.indymedia.org/gz/2008/02/14612.shtml Sàbado 1 de Marzo às 19:30 h. no CSA Atreu (A Corunha) <br /> Sàbado 1 de Marzo às 19:30 h. no CSA Atreu (A Corunha) <br /> ]]> Ante a grave situaciòn de estado de guerra, ke estàn a sufrir os indìxenas rebeldes ke dignamente <br />resisten e construen unha realidadede nova, con autonomìa, no noreste mexicano: visitanos un compañeiro de <br />Chiapas para facer unha Charla-Debate no Centro Social Autoxestionado, Atreu! na Corunha. <br />Mañan, sàbado 1 de Marzo às 19:30 h. <br /> <br />Falarà: Ernesto Ledesma do Centro de Anàlisis Polìtico e Investigaciones Sociales y Econòmicas. (CAPISE) <br />de Mèxico (www.capise.org.mx) 2008-02-29T19:28-07:00 Fuga em rede http://www.fugaemrede.info pt Manha em Corunha:::Campus de Elvinha:::"BUS DE GALICIA BILINGUE":::URGENTE http://galiza.indymedia.org/gz/2008/02/14382.shtml `Día de Raiva:::Days of rage´ `Día de Raiva:::Days of rage´ Mañan @s estudantes que suban ate o campus de elviña, toparan co bus de "Galicia Bilingüe", por que coma din eles "con el castellano deberia de bastar". <br />Convocase unha concentración para as 12.00 endiante do citado bus, o cal problablemente situese diante da facultade de informatica. <br /> <br />CAMPUS DE ELVIÑA - A CORUÑA. <br />EN DEFENSA DO GALEGO AS 12.00 DIANTE DO BUS DE "GALICIA BILINGÜE". 2008-02-20T23:03-07:00 autonomx pt El S.P. de la CNT y la cuestion nacional (cuando el lenguaje expresa ideología). http://galiza.indymedia.org/gz/2008/02/14293.shtml Al margen o no de nuestra voluntad; la utilización de determinado lenguaje en muchas ocasiones no resulta neutra, y su utilización, implica, concientemente o no? Asumir toda una carga ideológica. Que en el caso concreto del léxico utilizado en la actualidad por el S.P de la CNT, puede llegar hasta resultar, sutilmente nacionalista. Al margen o no de nuestra voluntad; la utilización de determinado lenguaje en muchas ocasiones no resulta neutra, y su utilización, implica, concientemente o no? Asumir toda una carga ideológica. Que en el caso concreto del léxico utilizado en la actualidad por el S.P de la CNT, puede llegar hasta resultar, sutilmente nacionalista. ]]> Carta abierta al Secretariado de Prensa del C.N. de la CNT: <br /> <br />A proposito del lenguaje utilizado habitualmente por el “Secretariado de Premsa del Comité Nacional” de la CNT. Dejadme formular una pequeña cuestión sobre nomenclatura que tiene muy poca importancia respecto al tema concreto quye utilizo como ejemplo, y el valor de la praxis anarcosindicalista, y que hasta estaría de mas, si no fuera por todo lo que lleva implícito la cuestión. <br /> <br />Primero de todo, aclarar que mi comentario no va dirigido al conjunto confederado de la CNT en particular, sino mas bien y concretamente a una de sus instancias orgánicas, el “Comité Nacional” y mas concretamente a su secretariado de prensa. <br /> <br /> <br /> <br /> <br />Al margen o no de nuestra voluntad; la utilización del lenguaje en muchas ocasiones no es neutra, y su utilización en determinado sentido implica asumir toda una carga ideológica, que en este caso me resulta sutilmente nacionalista. <br /> <br />Expresiones como estas; utilizando como ejemplo, extractos extraídos de comunicados emitidos a razón del reciente conflicto que mantuvieron los compañeros de MERCADONA, son un buen ejemplo de lo expuesto: <br /> <br />- "...la cNt hará concentraciones ante los supermercados Mercadona de TODA España..." <br />- ”la compañía pues abastece a sus supermercados del noreste de España: Cataluña...” <br />- “...que abastece a la regiones de Cataluña y Aragón”. <br />- “La CNT organiza una nueva movilización nacional...” <br /> <br /> <br /> <br />Hablar en estos términos, y esgrimir como propias ciertas expresiones normalizadas des de las instancias del poder. Significa dar por asumidas una serie de conceptos y valores profundamente nacionalistas que pueden hacer surgir al aire una serie de preguntas: <br /> <br />¿Que implica el ámbito “nacional”? ¿Cataluña es una región? ¿Respecto a que? ¿El noreste de España incluye Cataluña? ¿Es España una realidad nacional? ¿Es el marco de el estado el único marco posible donde se expresa el hecho nacional? <br /> <br />Referirse a España, sentirse parte de España; referirse a ella en tanto que nación, implica referirse a una realidad impuesta “manu militari”, de la que muchos trabajadores i trabajadoras que pertenecen a otras comunidades nacionales minoritarias no se sienten representadas. I mas a mas, cuando estamos hablando de unos trabajadores (en este caso catalanes) que pertenecen a un pueblo dividido administrativamente por fronteras, que históricamente y no lo olvidemos, ha sobrevivido mas de 3 siglos a pesar del proceso imperialista de asimilación y homogenización cultural al que ha estado sometido. <br /> <br /> <br /> <br />En cambio referirse a el Estado Español, implica una categoría simplemente descriptiva de una realidad administrativa de la cual todos nosotros formamos parte, al margen del pueblo o comunidad nacional de la que nos sintamos parte. <br /> <br />Precisamente aquellos compañeros que han representado el peldaño mas frágil y vulnerable de todo este conflicto, los inmigrantes, i mas concretamente los de origen Latinoamericano (la antigua Nueva España) representan un buen ejemplo de lo que esto significa. <br /> <br /> <br /> <br /> <br />Es natural entre los libertarios i antiestatistas. El hecho de ser intrínsecamente contrarios a la construcción de una estructura de dominación como es un estado, ni que este sea un “estado propio”. Sin que esto quiera decir defender el actual “estado de las cosas”. <br /> <br />Si no estamos por la constitución de la comunidad nacional catalana en un estado-nación, y si en cambió por la construcción de espacios propios de contrapoder. Igualmente también deberíamos de combatir la idea jacobina de España constituye un “estado-nación”, i oponernos a cualquier modo de centralismo. <br /> <br />Evidentemente y a diferencia de otros, una realidad organizativa federal como es la CNT, será lo que quieran i decidan asambleariamente sus afiliados, sobre este punto nada a decir (solo faltaria!). Solo pretendo espresar al conjunto del movimiento (y no solo a una de sus expresiones) un deseo, el deseo de que según mi criterio, entre todos y todas adoptemos gradualmente un lenguaje mas acorde con los principios federalistas radicales e internacionalistas que propugna el pensamiento libertario, y el anarcosindicalismo en particular. <br /> <br />Al centralismo y a dependencia de un pueblo respecto a otro pueblo, nosotros oponemos el municipalismo, la interdependencia de los pueblos, el federalismo libertario i la autodeterminación de las personas y las colectividades! <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />------------------------------------------------------------------------------------------------------ <br />"El universalismo español Es muy provinciano: mientras que para los universalistas españoles Cataluña es una parte de España, para los universalistas catalanes Cataluña es una parte del mundo." <br />------------------------------------------------------------------------------------------------------ <br /> <br /> <br />Guerra entre clases, paz entre pueblos! <br />Por la federación de los pueblos libres del mundo! <br />VIVA EL COMUNISMO LLIBERTARIO! <br /> 2008-02-15T21:44-07:00 Kronstadt 21 pt Na Galiza em galego http://galiza.indymedia.org/gz/2008/02/14178.shtml Pequena crónica fotográfica do que foi a convocatoria contra o acto que hoxe desenrolaban en A Corunha a "Mesa por la libertad lingüística", compendio aparentemente cidadanista tras o que se agochan varios peixes da ultradereita herculina cun descurso falaz e fascista sobre o que eles definen como a "imposición del [idioma] gallego". Pequena crónica fotográfica do que foi a convocatoria contra o acto que hoxe desenrolaban en A Corunha a "Mesa por la libertad lingüística", compendio aparentemente cidadanista tras o que se agochan varios peixes da ultradereita herculina cun descurso falaz e fascista sobre o que eles definen como a "imposición del [idioma] gallego". ]]> Foron numerosas as persoas que hoxe acudimos ao Obelisco a manifestar a nosa repulsa ante a convocatoria fascista da "Mesa por la libertad lingüística". Co valor engadido de terse desenrolado en réxime de autoconvocatoria, superouse en número aos da convocatoria espanholista. <br />Ao comezo do acto, houbo unha agresiva carga policial contra os contramanifestantes (obviamente a policia estaba para defender aos fachas) co obxetivo de separar aos dous grupos, e no que aplicaron con dureza a forza das suas porras sobre diferentes companheiras. Despois, e coa policia separando ambas concentracións, desenrolouse con tranquilidade o boicot aos fascistas, con cánticos, gaitas e alegria rebelde as súas mentiras non poideron ser escoitadas hoxe nas rúas de A Corunha. <br /> <br />Parabéns a todas!! 2008-02-08T22:30-07:00 Olholivre pt Volta a merdeira ás ruas da zona velha de Vigo http://galiza.indymedia.org/gz/2008/02/14130.shtml A recuperación da figura do merdeiro marcou un ano máis o entroido na ribeira do Berbés e na zona vella de Vigo, que estivo acompañada de moitas máis cousas, do que unha pequena mostra é esta peza. A recuperación da figura do merdeiro marcou un ano máis o entroido na ribeira do Berbés e na zona vella de Vigo, que estivo acompañada de moitas máis cousas, do que unha pequena mostra é esta peza. ]]> O Domingo 3 de Entroido foi a primeira jornada na que o Merdeiro saiu polas ruas e praças da Zona Velha de Vigo. <br />Ainda que o tempo nom ajudou, catorze Merdeiros e Merdeiras voltarom sair por terceiro ano, num intento de consolidar esta figura de Entroido em processo de recuperaçom. <br />Na seguinte reportagem podeis olhar as actividades do Centro Social Revolta neste ano 2008. <br />Na Terça Feira 5 de Entroido MAIS!!!! <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://piratasgz.blip.tv/file/645964/">http://piratasgz.blip.tv/file/645964/</a> 2008-02-05T11:27-07:00 piratasgz http://piratasgz.blip.tv/ pt Galiza em trânsito http://galiza.indymedia.org/gz/2008/02/14126.shtml Intervenção cultural galega no Porto organizada pola Gentalha do Pichel. Dia 1 de Março. Intervenção cultural galega no Porto organizada pola Gentalha do Pichel. Dia 1 de Março. GALIZA EM TRÂNSITO <img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://galizaemtransito.wordpress.com">http://galizaemtransito.wordpress.com</a> <br /> <br />Intervenção cultural galega no Porto. <br /> <br />1 de Março do 2008. <br /> <br />Maus Hábitos (rua Passos Manuel 178, 4º) <br /> <br /> <br />Galiza em trânsito é uma intervenção cultural galega no Porto. O projecto está desenhado pola Biblioteca Anna Politkovskaya, da Gentalha do Pichel. <br /> <br />Os objectivos desta acção são dois: <br /> <br />1. Conseguir fundos para botar a andar uma biblioteca na Gentalha do Pichel. <br />2. Fazer um intercâmbio cultural entre Galiza e Portugal. <br /> <br />EVENTOS: <br /> <br />- Exposições <br /> <br />- proposta do fotógrafo Miguel Muñiz sobre a ausência de luz. <br /> <br />- trabalho da artista Luz Castro em que ironiza sobre os modelos do masculino e <br /> <br />a publicidade. <br /> <br />- Lançamentos <br /> <br /> - 1folio: fanzine do colectivo 1folio sob a máxima da simplicidade. <br /> <br /> - Em trânsito: obra de relatos curtos da escritora Raquel Miragaia. <br /> <br /> - Liquidación de existencias: obra de carácter aforístico e temática antropológica <br /> <br /> do autor Marcos Lorenzo. <br /> <br /> <br />- Espectáculos <br /> <br /> - Dança: peça de dança contemporânea a cargo do Teatro D2. <br /> <br /> - Teatro: representação da obra Flores migratorias da companhia Teatro D2. <br /> <br /> - Música: concerto do grupo Marful. <br /> <br /> - Vj & dj: espectáculo de the chemical orange. <br /> <br /> <br />Mais informação: <img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://galizaemtransito.wordpress.com">http://galizaemtransito.wordpress.com</a> <br /> 2008-02-04T19:46-07:00 Óscar Senra Gómez http://galizaemtransito.wordpress.com pt 7ª Crònica. Fuga Em Rede. Grupo Mèxico. 07/08 http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/14102.shtml presxs liberadxs de atenco e la otra campaña presxs liberadxs de atenco e la otra campaña ao distrito federal fomos para asistir a un evento de la otra campaña <br /> <br />contra la represion y en solidaridad con las comunidades zapatistas <br /> <br />cun xantar popular unhas platicas e a proxeccion da pelicula el violin <br /> <br />pero nas presentacions o evento se ocupou dunha fermosa nova <br /> <br />sete persoas presas nos sucesos de atenco sairon onte do penal <br /> <br />i esta tarde estaban duas delas entre nos con outras expresas <br /> <br />xa cando estabamos tomando uns tacos a chegada delas <br /> <br />probocou inmensas apertas e bagoas que non se podian conter <br /> <br />e agora desde a mesa son chamadas para que as recoñezamos <br /> <br />mariana selvas di ni un paso atrás e lembra as 19 persoas que seguen dentro <br /> <br />guillermo selvas pede que suba a falar a sua guia espiritoal e tamen expresa <br /> <br />magdalena que interven na sua lingua mazahua e no castilla <br /> <br />e o doctor guillermo di que aunque no nos conozcamos <br /> <br />tenemos un mismo rostro el rostro de la lucha y la dignidad <br /> <br />unha platica sobre a embestida do estado mexicano <br /> <br />contra as comunidades zapatistas e outra da autonomia e da guerra en chiapas <br /> <br />a primeira polo capise e a segunda pola revista rebeldia <br /> <br />deron paso a proxeccion dunha premiada pelicula en diversos paises <br /> <br />que tardou ano e medio en estrearse en mexico por ser sobre indios <br /> <br />en branco e negro sen protagonistas coñecidos mui lenta... <br /> <br />e sobre un espacio de conflicto en mesoamerica cecais chiapas <br /> <br />e a musica ao vivo de guitarras guitarrons violinos e voces <br /> <br />foi o ponto e seguido de la otra campaña <br /> <br /> <br />logo fomos a atenco a atoparnos con varias xeracions de macheteirxs <br /> <br />a comunidade parece que se vai levantando pero ainda hai muito medo <br /> <br />e hai feridos anonimos que merecian a cronika que non vos podemos escribir <br /> <br />como si podemos lembrar as verbas dunha cativa sinalando a foto <br /> <br />da liverdade do seu pai pegada no panel na praza da vila <br /> <br />mira aquí está mi papa dixonos sen coñecernos toda orgullosa <br /> <br />e o pai que non para de darnos as gracias e apertas polo noso apoio <br /> <br />somos amigos aunque no nos conociamos somos amigos <br /> <br />estamos en la misma lucha <br /> <br />o dia seguinte compartimos un percorrido didactico <br /> <br />polas desecadas pero ainda fertiles e descoñecidas chairas de atenco <br /> <br />onde se queria e ainda se quere construir o aeroporto <br /> <br />un veterano compañeiro vai falar da alga espirulina para unha reportaxe <br /> <br />e ofrecenlle machete e paliacate pero el bota a man ao bolsillo e di <br /> <br />el sombrero y el paliacate nunca los dejo <br /> <br />porque es como si andara en calzoncillos <br /> <br /> <br />e seguimos cara texcoco e subimos ao penal el molino de las flores <br /> <br />como adherentes de la otra campaña <br /> <br />o noso pequeno apoio pues formar parte do planton unhas horas <br /> <br />se na saida das sete persoas presas houbo sobre cincocentos apoios <br /> <br />cando nos chegamos ao campamento so eran cinco e catro chegarian na noite <br /> <br />compartir experiencias delxs e dos nosos colectivos <br /> <br />compartir os xogos o frio e os tempos mortos da resistencia <br /> <br />facer unhas guardias na noite do planton para que elxs descansen <br /> <br /> <br />df atenco molino de las flores 28-1-08 2008-01-31T18:02-07:00 Fuga Em Rede http://global.fugaemrede.info gl 5ª Crònica. Fuga Em Rede. Dende Mèxico. http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13985.shtml cronica 5 brigadas de observacion terra e territorio cronica 5 brigadas de observacion terra e territorio Ya basta.
Ya basta. ]]> un chamaco duns cinco anos caminha polo patio <br />do centro politico cultural tierradentro cargando no seu reboso <br />ao seu irman chiquito entre sones jarochos ao vivo <br />e tendas indixenas e zapatistas e menus compas e vexetariano <br />e un chingo de internacionais e activistas coas suas computadoras <br />a poucos metros dos chamacos no lokal de capise <br />preparan brigadas de observacion tierra y territorio <br />cecais á afastada comunidade onde eles non puderon nacer <br /> <br />caminhamos cara o espertar hacia un novo amencer. pisamos por segunda vez <br />o caracol III. xa o anunciaran, o 1 de xaneiro todo volve á normalidade. a <br />garrucha recibenos cuase deserta, ausente do bulhicio das perto de 3000 <br />que nos encontraramos. nomás restan daquela algunhas coloristas pancartas <br />e unha ramona tamanho xigante <br /> <br />a catro horas de redila, no municipio autonomo de san manuel, quince <br />familias resisten un novo amencer <br /> <br />a comunidade mide o tempo en compás de 3 x 8. 8 horas de trabalho, 8 de <br />descanso e 8 de lecer. a armonia campesinha erguese co sol e descansa ao <br />levantarse a lua. suma saudable do tempo vital <br /> <br />manuel ten 20 anos. dende fai 2 é promotor de saude da sua comunidade. <br />compaxina o trabalho na milpa cas campanhas de vacinacion á rapazada da <br />aldea, por 15 dias un mes si e un mes non. fai seguemento da saude das <br />mulheres durante o embarazo e tralo parto e atende casos de desnutricion, <br />gripa, diarreas, tos, calentura... frecuentes na selva chiapaneca. pola <br />selva chiapaneca caminha 2 horas ata a microclinica zapatista a mercar <br />mencinhas. fai o seu trabalho en pura conciencia <br /> <br />mario é medio hombresito. escoita atento a platica e agarda sentado cando <br />ésta remata. omar tamen, agochado nas sombras dos bancos da igrexa, a casa <br />das brigadistas na comuniade. fala a media voz co seu irmao, como se <br />fosemos quen de entender o seu falar tzeltal. mario di que o meu <br />cabalo-debuxo non é tal. rinse. rin moito. tralo libro, omar afirma que é <br />un burro. mario vainos regalar un cabalo de verdade. non temos tempo de <br />cabalgar no seu cabalo branco. entre cabalos e pitos en papel pasa a nosa <br />ultima noite na comunidade. mesmo debuxan unha casa chingona: de puro <br />bloque pues. mesmo nestas terras cemento e a lamina estanlhe ganhando a <br />batalha ao adobe, a palla e a madeira <br /> <br />con madeira e nailon arranxaron os compas a letrina das brigadistas. de <br />madeira e nailon construiron os compas unha ducha para brigadistas. as <br />brigadistas limpanse entre fumes delicados mentras delicadas risas <br />indixenas corretean nerviosas tras longas melenas trenzadas con delicado <br />esmero antes de atravesar o campo co caldeiro da auga para ferver o milho <br />das delicadas tortilhas feitas ao lume no comal. no comal, as mulheres fan <br />as delicadas tortilhas co milho da milpa colectiva <br /> <br />a milpa trabalhase en colectivo e colectivamente defendese. en colectivo <br />caminhan, nunca na noite, por si los agarran pues. agarrar, agarranse e <br />agarran a terra. o inimigo berra ameazas. un meninho da cor da terra <br />berralhe a vida. na noite, corre mario trala nosa redila <br /> <br /> <br />bolon ajaw comunidade de bases de apoio zapatista <br />no caracol de morelia entre ocosingo e palenque <br />tzeltales chegados de varias comunidades a mais de duas horas <br />47 familias que tomaran posesion destas terras no ano 2001 <br />339 hectareas tomadas prestadas a este bosque subtropical <br />deste lado do rio son tamen tzeltales zapatistas priistas ou opddiqueros <br />do outro lado tamen divididxs indixenas choles <br /> <br />aldea bolon ajaw no caracol de morelia <br />xunto ao rio de auga azul entre fervenza e fervenza <br />son tzeltales zapatistas campesinxs chiapanecos <br />que buscan autonomia entre acosos do goberno <br />á comunidade chega un grupo internacional <br />para observar os dereitos que se seguen a pisar <br />dezanove camionetas de milikos no crucero <br />estes compas coas guardias seguirán vencendo ao medo <br />aldea bolon ajaw de tzeltales zapatistas <br />xunto ao rio de auga azul construindo autonomia <br /> <br />unha galinha zapatista ten catorce pitos e un guajolote adoptado <br />no mencer un galo canta lonxe e outro agora mais perto <br />un terceiro xa na porta da nosa choza <br />un colibrí de flor en flor de pola en pola de arbore en arbore o colibrí <br />un chamaco co seu machete nun dedo fixo un corte <br />os dias que o tivo medio vendado ao chegar a nos <br />erguia o dedo e decia machete machete <br />o flaco can pede comida cos seus olhos pero o pito do guajolote <br />xa da un brinco ao banco e picache a tortilha <br />nunha hamaca feita polas presas pasamos as noites de bolon <br />a lua medrando sonhos entre o penal e as estrelas <br /> <br />rio de auga azul rapidos e fervenzas <br />a milpa e o cacao o colibrí e a ceiba <br />rio de auga azul o machete e a selva <br />e priistas co turismo estragando a reserva <br />rio de auga azul ocupación de terras <br />son pobres zapatistas fuxindo da miseria <br />rio de auga azul no quer manchas bermelhas <br />que son mayas irmans no medio dunha guerra <br /> <br />as tan diferentes linguas non nos separan non <br />a falta do significado das palabras dalhe unha nova dimension <br />as olhadas os sorrisos e outros xestos <br />as mans asperas ou suaves eses dedos quentes eses dedos frios <br />e a musica das incomprensibles palabras <br /> <br />ocolagual compas ocolagual <br /> <br />comunidades zapatistas 20-1-08 <br />
2008-01-24T04:18-07:00 Fuga Em Rede http://global.fugaemrede.info gl
Un mapa para comprender algunas cosas http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13974.shtml El siguiente mapa, elaborado por la ONG Médicos del Mundo, proporciona el ratio de número de habitantes por cada médico en los diferentes países del mundo. (ver foto adjunta y cliquear sobre la misma para agrandar) <br /> <br /> El siguiente mapa, elaborado por la ONG Médicos del Mundo, proporciona el ratio de número de habitantes por cada médico en los diferentes países del mundo. (ver foto adjunta y cliquear sobre la misma para agrandar) <br /> <br /> ]]> Un mapa para comprender algunas cosas <br /> <br /> <br />Pascual Serrano <br /> <br /> <br />Rebelión: <img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.rebelion.org">http://www.rebelion.org</a> <br /> <br /> <br />El siguiente mapa, elaborado por la ONG Médicos del Mundo, proporciona el ratio de número de habitantes por cada médico en los diferentes países del mundo. (ver foto adjunta y cliquear sobre la misma para agrandar) <br /> <br />Quisiera llamar la atención sobre un detalle. Sitúense en Centroamérica. Busquen Cuba. Observen la cifra: 170:1, es decir, ciento setenta habitantes por cada médico. Fíjense en los países del entorno: Haití con 4.000 por médico, Jamaica con 1.200, Guatemala con 1.100 o México con 500 habitantes por médico. Estados Unidos tiene 390 o 470, según el Estado. Europa oscila en torno a 300 y Africa tiene el espeluznante dato de 30.000 y hasta 50.000 residentes por cada médico. <br />Ahora tengamos en cuenta que en Cuba los médicos no cobran a los ciudadanos por sus servicios, no existe el ejercicio privado de la medicina. <br />Con esta información es como se debe comprender que la UNICEF acabe de hacer público en su informe “Estado Mundial de la Infancia” presentado el 22 de enero en Ginebra que Cuba tiene la menor mortalidad infantil del mundo en desarrollo. (Ver informe UNICEF completo: <img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.unicef.org/spanish/sowc08/report/report.php">http://www.unicef.org/spanish/sowc08/report/report.php</a> ) <br />El estudio anual efectuado por el Fondo de la ONU para la Infancia (UNICEF) precisa que 7 niños menores de cinco años mueren por cada 1.000 nacimientos en Cuba, mientras que al otro extremo se ubica Sierra Leona, con 270 muertes. <br /> <br />Cuando oigan hablar de Cuba como una dictadura piensen en esos 264 niños por cada mil nacimientos que mueren en Sierra Leona y no morirían si hubiesen nacido en Cuba. <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.pascualserrano.net">http://www.pascualserrano.net</a> <br /> <br />Artículo original tomado de: <img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.rebelion.org/noticia.php?id=62225">http://www.rebelion.org/noticia.php?id=62225</a> <br /> <br /> <br />Ver también: <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.elacm.sld.cu">http://www.elacm.sld.cu</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.cuba-humanidad.org">http://www.cuba-humanidad.org</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.cubacoop.com">http://www.cubacoop.com</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.saludthefilm.net/ns/index.html">http://www.saludthefilm.net/ns/index.html</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://18thcubacaravan.blogspot.com/">http://18thcubacaravan.blogspot.com/</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.ifconews.org">http://www.ifconews.org</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.cubainformacion.tv/">http://www.cubainformacion.tv/</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.radiocubana.cu">http://www.radiocubana.cu</a> <br /> 2008-01-23T16:12-07:00 envia F Espinoza es "Los invisibles". Novedad editorial http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13941.shtml Los Invisibles (Madrid, 2008, Traficantes de Sueños), el libro ya clásico de Nanni Balestrini está de nuevo disponible. Los Invisibles (Madrid, 2008, Traficantes de Sueños), el libro ya clásico de Nanni Balestrini está de nuevo disponible. ]]> El largo '68 se prolongó en Italia durante toda una década. Huelgas obreras, manifestaciones estudiantiles, una contracultura proliferante y expansiva se conbinó en diversos procesos políticos, más o menos complejos, que culminaron en el llamado movimiento del '77. Efectivamente en ese año, conclusión a su vez de la larga estación de agitación italiana, se dio un nuevo vuelco a la agitación juvenil, con grandes huelgas en las universidades italianas, la aparición de una enorme cantidad de centros sociales autogestionados, las primeras radios libres, y un sin fin de experiencias casi premonitarias de lo que estallaría después en toda Europa. <br /> <br />Los invisibles narra precisamente la historia del ´77 italiano, a través de los ojos de un joven militante de la época. Su experiencia señalada por la apertura juvenil a un mundo de oportunidades, en las que el ritmo existencial venía marcado por la aceleración de los acontecimientos. Así la okupación de edificios, las experiencias culturales, el deseo de una vida al margen se ven intercalados por la premura, y a veces la ingenuidad, de los propósitos políticos, la incosistencia de muchas apuestas y finalmente la represión y el olvido. El movimiento del '77 pereció víctima de sus contradicciones, en el fuego cruzado del terrorismo de Estado y las organizaciones armadas. <br /> <br />Esta crónica política se ve reforzada por la escritura ágil y rápida de Balestrini. De hecho, la novela compuesta únicamente de bloques de texto, en los que se suprime la puntuación, parace invitarnos a una velocidad de lectura que se acompasa con la entrecortada respiración de los acontecimientos. <br /> <br />Los Invisibles fue publicado por primera vez en castellano en 1988 por la editorial Anagrama. Durante casi una década ha sido un libro de cabecera para jóvenes, y no tan jóvenes, implicados en los movimientos sociales de las grandes metrópolis españolas. Sin duda, las experiencias de okupación, las manifestaciones alegres y a veces violentas, la politización de una generación huérfana de referentes pero capaz de dar formas de comunicación y organización propias, fueron premonitorias de experiencias como la insumisión, la okupación y los centros sociales. Con esta edición se recupera un texto que da forma quizás a la narración más vivida, más expresiva, de este fragmento de la historia europea. <br /> <br />---------- <br /> <br />Nanni Balestrini <br /> <br />Poeta, novelista e historiador, nació en Milán el 2 de julio de 1935. A comienzos de la década de 1960 formó parte de los poetas Novissimi y del Gruppo 63 que reunía a escritores de la neovanguardia italiana, tan importantes en algunos casos como Umberto Eco. Apasionado militante político tomó parte activa en el largo 68 italiano, teniendo que elegir por ello entre el exilio o la cárcel tras el movimiento del '77. Esta doble condición de escritor y militante, le ha convertido, sin duda, en el mejor narrador de aquellos años convulsos y cargados de promesas, tal y como muestran sus libros que con el trazo vivido de la narración singular componen un testimonio de enorme profundidad sociológica e histórica. 2008-01-22T20:46-07:00 libreria asociativa Traficantes de sueños http://www.traficantes.net es Voto libre y voluntario en CUBA http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13923.shtml La no obligatoriedad de ejercer este derecho es también un elemento democrático en el sistema electoral de la Isla La no obligatoriedad de ejercer este derecho es también un elemento democrático en el sistema electoral de la Isla ]]> Voto libre y voluntario en CUBA <br /> <br />La no obligatoriedad de ejercer este derecho es también un elemento democrático en el sistema electoral de la Isla <br /> <br />Iliana Hautrive <br /> <br />¿Es obligatorio votar en Cuba?, preguntó el joven argentino, de visita en La Habana, interesado en conocer detalles del proceso electoral en la Isla, en el que el próximo domingo 20 de enero millones de cubanos concurriremos a las urnas para elegir a los diputados al Parlamento y a los delegados a las asambleas provinciales del Poder Popular. <br />Confieso que la interrogante dejó algo perplejos a los cuatro anfitriones, acostumbrados a ejercer, como todo cubano, este derecho de forma libre y soberana, sin que medien presiones ni castigos, y casi convencidos de que en todos los lugares del planeta, con sus particularidades, se respetaba este principio. <br />La respuesta del grupo no se hizo esperar. Al margen de anécdotas cotidianas y experiencias personales, el mayor argumento fue el contenido de la Ley Electoral de la República de Cuba, que en su artículo 3, del título Del derecho al Sufragio, consigna textualmente: el voto es libre, igual y secreto, y cada elector tiene derecho a un solo voto. <br />Tanto como el visitante se mostró satisfecho por el carácter democrático de tan sencillo aspecto, así fue la reacción de indignación de los interlocutores al conocer que en otras partes del mundo, incluido el continente latinoamericano, el voto se considera un deber y es de carácter obligatorio. <br />El tema es valorado como antagónico en las propias páginas de Internet.” Las elecciones, que en cualquier país no dictatorial representan la más alta expresión democrática de la voluntad de los ciudadanos de decidir y participar de la cosa pública, tienen en el Ecuador un ‘aire’ especial, diría casi autoritario, que vale la pena analizar. En primer lugar, la obligatoriedad del voto, en consecuencia, el castigo previsto para los que no cumplen con este deber, un castigo que pretende disminuir el valor de ser ciudadano al que incumple. Se tiene la impresión de que se ha trastocado el significado de las cosas. Votar no es un deber, es un derecho y, como tal, no puede ser obligatorio salvo que se quiera caer en una flagrante contradicción”, puede leerse en Hoy online, el primer diario en línea de América del Sur, en la red desde 1994. <br />Otro tanto ocurre en Uruguay. En la página Ecos, del diario El país digital, un ciudadano escribió el 25 de marzo del 2006 "Debo confesar que me enteré hace muy pocos días de la obligatoriedad de votar el domingo 26 para unas elecciones del BPS. En lo que me es personal, estoy más enterado de las noticias más relevantes de la región y el mundo que estas elecciones que no tengo claro cuál es su cometido. No se hizo ninguna propaganda al respecto, no sabemos nada de quiénes se postulan ni para qué y lo más absurdo la tan mentada obligatoriedad.” <br />Son sólo dos casos. Puede haber muchos más. La conversación con el joven argentino no soslayó la custodia de las urnas, donde en algunos lugares del mundo es responsabilidad de los militares, mientras que en Cuba lo hacen niños de la enseñanza primaria, quienes con su solemnidad y ternura, también imprimen un sello de democracia y transparencia a las elecciones en la Isla. <br />Cierto es que, como bien dijo el visitante, el 20 de enero será otra jornada de plena democracia en Cuba. Ya no sólo por la forma en que fueron nominados esos candidatos, la mitad directamente por el propio pueblo en sus barrios de residencia, y otra buena parte, a través de los plenos de los organizaciones de masas del país. Lo será también por aspectos tan sencillos como el voto libre de los cubanos, quienes por su sentido patriótico y elevada conciencia, concurren de forma masiva a las urnas, sin que nadie los obligue. <br /> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.trabajadores.cu/materiales_especiales/columnistas/ileana-hautrive-1/voto-libre-y-voluntario-en-cuba">http://www.trabajadores.cu/materiales_especiales/columnistas/ileana-hautrive-1/voto-libre-y-voluntario-en-cuba</a> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />8 millones de cubanos votan en las elecciones <br /> <br />Bernardo Gutiérrez <br /> <br />Público <br /> <br />09.00 de la mañana. Colegio electoral número 1 de la circunscripción 79, en el barrio obrero de Pogolotti de La Habana. Camila Escudero, una niña de 9 años, protege una urna blanca. Los electores depositan sus papeletas con tranquilidad. Algunos, como Margarita Serrano, lo hacen con lentitud y "orgullo revolucionario". "Estoy feliz de participar en unas elecciones que son la antítesis de las de Estados Unidos. Los candidatos surgen del pueblo y no ganarán un centavo", asegura Margarita. <br />María José Fernández, como Margarita, ha colocado una cruz en la casilla de voto único. Lo que significa que apoyan a todos los candidatos a diputado de su circunscripción. "Pueden no votar por alguno o por ninguno. El voto no es obligatorio y es secreto", asegura Ernesto Escudero, el presidente del colegio electoral. <br />La Habana, como todo el país, amaneció ayer forrada de carteles: "Contra el imperio, voto único". El voto único, que es opcional, es una estrategia puesta en marcha por Fidel Castro en 1993 para reforzar el "apoyo a la revolución". Sin embargo, el propio Fidel explicó en 1997 que "si hay quien no quiere votar por alguno, está en su pleno derecho" o incluso "por ninguno". <br />Raúl Castro, presidente en funciones de Cuba, votó a primera hora de la mañana y anunció que el 24 de febrero se constituirá la Asamblea Constituyente. Entonces se decidirá quién será el presidente del Consejo de Estado que comanda el país. <br /> <br />Participación masiva <br /> <br />Se sabe que cerca del 95% de la población votó, más de 8 millones. Casi con seguridad, se confirmarán a los 614 candidatos a diputados. Mayra Hernández, representante de la Comisión de Candidatos de Marianao, destaca el carácter abierto de las asambleas. <br />"En ellas se abordan todos los temas, los problemas. Se habla sin tapujos y con libertad", apunta. Y es que los cubanos tienen un especial orgullo de su sistema electoral. Ricardo Alarcón, presidente de la Asamblea Nacional del Poder Popular, destacó hace una semana que "ha creado un sistema que, aun con sus defectos, trata de acercar a la población la democracia abierta y clara". Ilda Belmas, presidente del Comité de Defensa de la Revolución Rafael Trejo, destaca el carácter participativo de los comicios. "Unas elecciones donde el 50% no vota, como las americanas, no son representativas", señala. <br />A las elecciones concurrían ayer candidatos como Grettel Rafuls, una joven de 19 años. Grettel, que estudia comunicación social, asegura que se sintió sorprendida cuando fue propuesta: "Yo formaba parte de la Federación de Estudiantes. Ahora, tengo una grandísima responsabilidad. Los jóvenes tenemos que profundizar la revolución". <br />Aunque no es obligatorio votar, algunos lo hacen con desencanto. El taxista Félix Martínez asegura que votó "para que los vecinos no crean que no eres revolucionario". Antonio (nombre ficticio), de 17 años, afirma que votó en blanco porque "considera insuficiente las atribuciones del Parlamento". Las críticas también llegaron de la disidencia interna. Y del exilio. Desde México D.F, el cubano Miguel Cossío denunció en un duro artículo que "el voto unido excluye a los cubanos exiliados". Germán Sánchez, embajador de Cuba en Venezuela, invitó a participar a "los que quieren imponer el capitalismo": "Que lo debatan en las asambleas, con sus vecinos. Si convencen pueden ser candidatos. Son unas elecciones abiertas". <br /> <br />De candidatos del pueblo a estrellas del béisbol <br /> <br /> <br />Datos de los comicios <br />Más de 8 millones de cubanos votaron ayer en los más de 38.000 colegios electorales del país. 190.000 voluntarios trabajaron en las mesas electorales sin recibir compensación económica a cambio. <br />Representación <br />Más del 50% de los candidatos proceden directamente de las asambleas populares previas a las elecciones. El otro 50% son designados por asociaciones de masas como la Central de Trabajadores o federaciones de estudiantes. Los candidatos tienen que tener más del 50% de los votos para ser elegidos. <br />Candidatos famosos <br />Aunque la mayoría de los candidatos son anónimos, entre los aspirantes a diputados figuran personajes populares en Cuba como Yuliesky Gourriel (estrella de la selección de béisbol), Miguel Barnet (escritor), Concepción Campa (la científica que creó la vacuna contra la meningitis) o José Rubiera (un popularísimo meteorólogo). <br />Distribución <br />Apenas el 17% de los diputados son de la generación que llegó al poder con la revolución de 1959, según el diario oficial ‘Granma’. Además, la Asamblea Nacional renovará sus cargos en un porcentaje del 63%. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />Todos los medios repiten la afirmación falsa de Efe de que sólo el partido comunista participa en las elecciones de Cuba <br /> <br /> <br />El periodismo papagayo <br /> <br /> <br />Pascual Serrano <br /> <br />Rebelión <br /> <br />Con motivo de las elecciones legislativas cubanas ayer 20 de enero, la agencia Efe difundió en un teletipo este fragmento del que se deduce que sólo el partido comunista de Cuba se puede presentar a las elecciones: <br />“ "Yo puedo anticiparle que yo voy a votar por él", dijo Lage tras participar en las elecciones, a las que no concurren partidos políticos, todos ilegales en la isla, salvo el Comunista, al que pertenecen la mayoría de los candidatos”. <br />Fue replicado por todos los periódicos regionales que recurren mayoritariamente a Efe para resolver la información internacional. Pero también por la prensa nacional. <br /> <br />El Mundo el 20 de enero: <br />"Puedo anticiparle que yo voy a votar por él", dijo Lage tras participar en las elecciones, sin partidos políticos, todos ilegales en la isla -salvo el Comunista , al que pertenecen la mayoría de los candidatos-. <br />El País el 20 de enero: <br />(…) en los comicios a los que no concurren los partidos políticos, ilegales en la isla, salvo el Comunista. <br />Y el Público el 21 de enero: <br /> <br />"Yo puedo anticiparle que yo voy a votar por él", dijo Lage tras participar en las elecciones, a las que no concurren partidos políticos, todos ilegales en la isla, salvo el Comunista, al que pertenecen la mayoría de los candidatos. <br /> <br /> <br /> <br />Y ahora veamos lo que dice la legislación cubana: <br />Ningún partido tiene derecho a postular candidatos. La postulación de los candidatos se efectúa directamente por los propios electores en asambleas públicas. El Partido Comunista no es una organización electoral, y por tanto ni se presenta a las elecciones ni puede postular candidatos [1] . <br />En cuanto al porcentaje de candidatos que pertenecen al partido comunista, que según Efe son mayoría, el embajador cubano en Lima, Luis Delfín Pérez, declaró en conferencia de prensa que más de la mitad de los electos no son militantes del Partido Comunista de Cuba (teletipo de Prensa Latina del 17 de enero de 2008). <br />Es el periodismo papagayo, una gran agencia dice una mentira que interesa y todos los medios la repiten. Me pregunto para qué están en Cuba tantos corresponsales y enviados especiales a las elecciones. ¿O es que no interesará contar la verdad que están viendo los corresponsales? <br /> <br /> <br />[1] Ver “Cien preguntas y cien respuestas sobre el sistema electoral cubano » en: <img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.parlamentocubano.cu">http://www.parlamentocubano.cu</a> Parlamento cubano. <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.pascualserrano.net">http://www.pascualserrano.net</a> <br /> <br /> <br />Ver también : <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.cubasi.cu/graficosinteractivos/multimedia-elecciones-en-cuba/elecciones-cuba-caracteristicas-generales.htm">http://www.cubasi.cu/graficosinteractivos/multimedia-elecciones-en-cuba/elecciones-cuba-caracteristicas-generales.htm</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.ain.cu/elecciones2007/principal.htm">http://www.ain.cu/elecciones2007/principal.htm</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.granma.cubaweb.cu/secciones/elecciones/index.html">http://www.granma.cubaweb.cu/secciones/elecciones/index.html</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.prensalatina.com.mx/Media/Elecciones%20CubaF/EleccionesCuba.html">http://www.prensalatina.com.mx/Media/Elecciones%20CubaF/EleccionesCuba.html</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.radiocubana.cu">http://www.radiocubana.cu</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.cubainformacion.tv">http://www.cubainformacion.tv</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.antiterroristas.cu">http://www.antiterroristas.cu</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.freethefive.org">http://www.freethefive.org</a> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> 2008-01-21T21:06-07:00 envia F Espinoza es Xs ilustres artistas galegos que fam pais, cartos e carreira na Gala da SGAE http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13887.shtml Pois isso, a lista de alguns dxs ilustres artistas galegos que fam pais, cartos e carreira na Gala da SGAE. Pois isso, a lista de alguns dxs ilustres artistas galegos que fam pais, cartos e carreira na Gala da SGAE. ]]> Sorprendem alguns. Que Reixa (um dos maiores explotadores de este pais que meçe a súa dfortuna na incerteça e precariedade dxs trabalhadores do audiovisual) esteja nom sorprende. <br /> <br />Pero nom sabíamos que Candido Pazó ou Ugía Pedreira andiveram nestas lides. <br /> <br />Ja sabemos quem é e quem seguirá sendo xs valedores da cooltura. 2008-01-17T13:24-07:00 Autonomx pt URXENTE: hoxe, xoves 17 ás 19:30h, Cacerolada no Obradoiro en defensa da Cultura Libre http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13880.shtml Este xoves 17 de xaneiro, con motivo da celebración da "noite dos autores" por parte da SGAE, o Komando Anti-SGAE / Acción Cultura Libre convoca a celebrar unha cacerolada de protesta ás 19:30h. na praza do Obradoiro. Este xoves 17 de xaneiro, con motivo da celebración da "noite dos autores" por parte da SGAE, o Komando Anti-SGAE / Acción Cultura Libre convoca a celebrar unha cacerolada de protesta ás 19:30h. na praza do Obradoiro. Esta noite a SGAE celebra a 5ª Noite dos Autores. Este acto, presentación en sociedade antes da inauguración da súa sede no barrio de Vista Alegre, serve para premiar as entidades que están a funcionar como mecenas e embaixadores da súa chegada á nosa cidade. Estes socios, que deste xeito se posicionan contra a liberdade de difusión da cultura, son Inditex, o IGAEM (organismo público dependente da Xunta de Galiza), o Concello de Compostela, a USC e a Federación de Asociaciones Provinciales de Empresarios de Salas de Fiesta, Baile y Discotecas de España (FASYDE). <br /> <br />Ante esta indecente situación o Komando Anti-SGAE / Acción Cultura Libre comunica: <br /> <br />A defensa dos dereitos de autor/a implica en Compostela o gasto de 10 millóns en fondos públicos e a cesión por parte do concello e da USC da finca de Vista Alegre. Para tal obra,que cualifican como nova “Casa da Cultura”,empregáronse mil quilos de granito no que é cualificado coma “zona privilexiada” do eixo norte cidade, xunto cos futuros pisos de luxo, aos pés da casa do presidente, construído todo isto sobre as ruínas do edifício histórico do hospital, rodeado dunha zona verde completamente artificial. <br /> <br />Estamos a falar da sede da SGAE para o noroeste do Estado español, entidade privada que se lucra en nome da defensa dos dereitos dos/as artistas. Esta “defensa” materialízase a <br />través de métodos de lobby e coa plena submisión do goberno, con exemplos como a aprobación da “Lei de Propiedade Intelectual” (real decreto lexislativo 1/1996), que en ocasións é utilizada como excusa para expulsar a centos de persoas que teñen na venta de música na rúa o único xeito de supervivencia. Igualmente serve para anular o chamado <br />“dereito de liberdade de expresión” de dúcias de webs, radios e xornais libres creados por colectivos que pretendemos amosar a nosa perspectiva da realidade, afastada da que amosa a ditadura dos mass-media. <br /> <br />Ademais, nas súas actuacións albíscanse métodos empresariais como o canon imposto aos cd’s virxes e a moitos outros soportes, práctica da que sacan unha importante tallada e que dificulta a actividade e difusión das obras dos/as propios/as artistas. <br /> <br />É por isto que nos rebelamos contra a especulación e as súas mil caras, contra a que destrúe as nosas cidades, a que expulsa a persoas do territorio que habitan, a que <br />mercantiliza a nosa cultura e esmaga a nosa creatividade. <br /> <br />Contra esta situación creamos unha alternativa de autoorganización aberta e horizontal a través do Comando Anti-SGAE / Acción: cultura libre (antisgae.blogaliza.org) e <br />apostamos pola promoción da cultura libre e a libre difusión de saberes con todo tipo de rexistro libre. 2008-01-17T00:19-07:00 Komando AntiSgae http://antisgae.blogaliza.org/ pt Ron Paul and False Flag Fever http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13843.shtml Captain Eric H. May, the Internet intelligence writer, examines the Ron Paul campaign in its approach to the 9/11 event. May suggest that Paul's own 14th Texas congressional district has been the target of a Bush false flag terror attack. Captain Eric H. May, the Internet intelligence writer, examines the Ron Paul campaign in its approach to the 9/11 event. May suggest that Paul's own 14th Texas congressional district has been the target of a Bush false flag terror attack. Ron Paul and False Flag Fever <br /> <br />By Captain Eric H. May <br />Military Correspondent <br /> <br />False Flags Afloat <br /> <br />"We should remember that Iran, like Iraq, is a third-world nation without a significant military. Nothing in history hints that she is likely to invade a neighboring country, let alone do anything to America or Israel. I am concerned, however, that a contrived Gulf of Tonkin- type incident may occur to gain popular support for an attack on Iran." -- Ron Paul, speech to US House of Representatives, Jan. 11, 2007 <br /> <br />International events this week have proved Ron Paul a most insightful American. A year ago Paul worried aloud that a contrived incident at sea might neocon us into more Middle East mischief. A year later, on Jan. 6, just before Bush was to make a hawkish visit to a Jewish state eager for us to start a war with Iran, the US Navy reported that five Iranian speedboats were threatening to attack three heavily armed and armored US fighting ships, the smallest of which was one and a half football fields long. <br /> <br />US mainstream media gamely chimed in with the act. Since 9/11, they have regularly told us whoppers to lure us to and keep us in the quicksand of a Middle Eastern war. In 2003 they sold us a "Saving Private Jessica Lynch" farce to avoid showing us the Battle of Baghdad, which US forces took only after four days of fierce and bloody fighting. In 2005 they suppressed the Downing Street Memo, which proved the criminal aggression of Bush and Blair's Iraq war. In the later months of 2007 they cheered the stalled surge of war weary American ground forces, and kept smiling as the UK abandoned Basra. They hope that the American people, if sufficiently misinformed, will accept either a Democratic president who lies about getting us out of the war or a Republican president who lies about winning it. <br /> <br />Needless to say, the cheerleader in chief and his presstitute corps didn't spoil the story of Persian naval provocation by reporting the facts that debunked it. By Friday the US Navy had admitted that the guttural, bellicose radio threats allegedly made by the five Iranian speedboats were US insertions. Iranian government officials insisted all along that the incident in the Strait of Hormuz was a US/Israel contrivance, and that only real provocation in the Persian Gulf continues to be the presence there of half the US Navy. <br /> <br />Dr. Paul's 9/11 Prescription <br /> <br />"Everything we have done in response to the 9-11 attacks, from the Patriot Act to the war in Iraq, has reduced freedom in America. Spending more money abroad or restricting liberties at home will do nothing to deter terrorists, yet this is exactly what the 9-11 Commission recommends." -- Ron Paul, The 9-11 Commission Charade, Aug. 24, 2004 <br /> <br />The establishment growls at Paul for having rowdy supporters, and for refusing to denounce the 9/11 truth movement. It scowls at him when he regularly uses his vote to challenge "post-9/11 realities" like an emergency Homeland State and an unending Global War on Terror. It fears that a growing Ron Paul Revolution will continue to champion the Constitution, and will one day begin to preach the Declaration. <br /> <br />9/11 zealots are the most energized of all Paul's people, and the most chaotic. They urge him to declare outright that 9/11 was an inside job, as did former congresswoman Cynthia McKinney, ousted by her party last election, who is now running as a Green Party presidential candidate. Last summer they saw how the Bush administration pushed the country toward a war for Israel against Iran, and how the mainstream media played along. They are afraid that the government may be preparing another terror attack against the American people, and they don't consider Paul's patience a virtue. <br /> <br />I'm sure that Dr. Paul knows who really attacked America on 9/11, and that he can best serve his country by running for a presidency badly in need of a man of courage. He understands what he is up against, and appreciates that it can be quite dangerous. The establishment that merely growled and scowled at him yesterday may attack him murderously tomorrow. Still, I don't think he will back down from his unwavering prescription of more liberty and less tyranny as the cure-all for what ails us. After all, Paul knows just how malicious the neocon malady can become. His own congressional district around Texas City has long been the most likely place in America to be nuked by its own government, and in fact was very nearly nuked on July 27, 2005. <br /> <br />Texas City Target Zone <br /> <br />"We are facing things our founding fathers could have never ever imagined. Even 7/27 I don't think they could have imagined at the time." -- Glenn Beck (CNN), interviewing Ron Paul, Dec. 18, 2007 <br /> <br />In my column last week, Ron Paul's 9/11 Truth and Glenn Beck's 7/27 Treason, I pointed out that Beck had made a huge Freudian slip when he mentioned the 7/27 date as he chatted with Dr. Paul in December. 7/27 was the date in 2005 that a task force of 9/11 truth activists predicted four weeks in advance for the "911-2B" attack in the Houston area. I led Ghost Troop, a cyber-intelligence militia, into that most unusual military intelligence/public affairs operation, and began to receive calls from Houston Police CID and the Houston FBI after the London bombings of 7/7 convinced a widening circle of experts to take our 7/27 alert seriously. <br /> <br />Houston police did not trust the FBI, that much was clear, and they discouraged me from confiding in the feds. They wanted me to keep them updated on Ghost Troop efforts, though, as we looked for indicators of the attack. Sgt. John Karshner and Lt. Felix Garcia were my two primary contacts at HPD. The FBI had selected Special Agent Skip Midcap to contact me, but I only replied to his calls through my lawyer. I had been threatened by the Houston FBI for correctly forecasting the British Petroleum, Texas City explosion of March 30, 2004, over a year previously. I knew that the FBI's job was to set up the false flag attempt, not shut it down. Major William Fox (USMC) recently wrote a thorough article about the 3/30/04 explosion and the FBI obstruction: Did Ghost Troop Prevent a Nuke Scheme on Its First Mission? <br /> <br />Summer of 2005 may seem like a long time ago now, but a few observations will sketch the mood of things back then. Bush had started the year with a second term awarded him by a second corrupt election, and with an ominous promise to use his new political capital. Neocons were beginning their mainstream media monologue that Iran was an existential threat to Israel and the US, and began predicting a nuclear attack by Al Qaeda, probably against a US petrochemical port city, and probably soon. The Bush administration was ready for just such a scenario. In May, the Pentagon's CONPLAN 8022 became operational, allowing US military forces to initiate unilateral nuclear war against Iran in the event that the US endured another terrorist attack, no matter who was behind it. Just as New York City's 9/11 had justified the war on Iraq, Texas City's 911-2B would justify a war on Iran. As our 7/27 prediction date neared, my Houston-area media contacts were exchanging Ghost Troop's Internet intelligence and the Houston FBI was trying to stamp out the fires of speculation. I made calls to, or received calls from, dozens of reporters nationwide. All were anxious, and all of them took very seriously our prediction date. When swarms of reporters began showing up in the Texas City area in the days before 7/27, most of my contacts considered the attack imminent. <br /> <br />Proving the Point for Paul <br /> <br />"Don't fire unless fired upon, but if they mean war, let it begin here." -- American Revolutionaries at Lexington (quoted by Ron Paul) <br /> <br />In future columns, I will continue to delve into the 7/27 treason against Texas City. Readers of my column last week have likely already listened to the audio clip of my live international broadcast from July 28, 2005, in which I describe the Texas City British Petroleum explosion of the early evening and a simulated nuclear explosion just after dark: <img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.cloakanddagger.de/media/Captain%20May/capt1.htm">http://www.cloakanddagger.de/media/Captain%20May/capt1.htm</a> <br /> <br />Given that the entire sky above Texas City looked very much like an erupting volcano that night, my publishers and I believe that many thousands of Southeast Texas residents saw the spectacle, and many of them photographed it. We ask all sources with any knowledge or photographs of the events we describe to contact The Lone Star Iconoclast or the writer. <br /> <br />Individuals or agencies may want to make statements or submit photos anonymously. If so, then both the publisher and the writer agreed to keep identities confidential, if requested. We look forward to pursuing the story, whatever the evidence shows it to be, and sharing the results with the public. We are eager to compare information with other researchers, and quite willing to discuss our claims with interested and independent media. <br /> <br /># # # <br /> <br />Captain May is a former Army military intelligence and public affairs officer, as well as a former NBC editorial writer. His political and military analyses have appeared in The Wall Street Journal, the Houston Chronicle and Military Intelligence Magazine. For more information on Ghost Troop and their 911-2B missions, refer to the unit home page: <img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.spiritone.com/~pazuu/pow-mia/Ghost_Troop_Captain_Eric_H_May.htm">http://www.spiritone.com/~pazuu/pow-mia/Ghost_Troop_Captain_Eric_H_May.htm</a> 2008-01-13T05:05-07:00 Captain Eric H. May en O Laboratorio de España: A Xunta para Ampliación de Estudos e Investigacións científicas , 1907-1939” http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13831.shtml Unha exposición sen corazón e sen memoria republicana. Unha exposición sen corazón e sen memoria republicana. ]]> A exposición “que ten lugar na Residencia de Estudantes, e que estará ata o 2 de Marzo do 2008, insiste de novo en expulsar da súa análise histórica á JAE da Fronte Popular, durante a Guerra Civil. <br />Aínda que é verdade que o profesor José Manuel Sanchez Rón , un dos comisarios de devandita exposición, pasa no bico dos pés sobre devandito período , non dá en absoluto unha visión de conxunto , pois só informa dalgúns nomeamentos, e o funcionamento dalgunhas institucións(Centro de Estudos Históricos, Laboratorio matemático, Instituto Cajal) pero non de todas as actividades que tiveron lugar entre Madrid , Valencia e Barcelona. Están ausentes da súa análise por unha banda a actividade da Residencia de Señoritas en Valencia, o Instituto Escola, O Museo Nacional de Ciencias Naturais , os Laboratorios tamén en Valencia, e posteriormente toda a colaboración co Institut D´Estudis Catalans en Barcelona, ao que só facer unha referencia, e doutra banda , todos os científicos e intelectuais , ademais de persoal auxiliar ,que nesas durísimas condicións colaboraron incondicionalmente para apoiar ao goberno lexítimo da República. <br /> <br />E tempo non lles faltou aos organizadores, pois desde que se publicou unha carta miña ao Director no diario O País, o 13 de Marzo (no inxenuo suposto de que non o sabían desde fai moitos anos) onde advertía do esquecemento deste período da JAE por parte das Institucións, tiveron tempo os investigadores que participan en devandita Exposición en estudar os numerosos documentos que existen sobre o tema, moitos xa dixitalizados. <br />No apartado dos “Protagonistas”, a ausencia da JAE da Fronte Popular é total e en ningún,( excepto o de Ignacio Bolívar) dos seus integrantes aparece esta etapa en o seu perfil biográfico :Teriamos o caso de Tomás Navarro Tomás, Jose Royo Gómez, Luís Calandre, Manuel Sánchez Arcas ,Antonio de Zulueta, entre outros. <br />E é que decididamente non queren resaltar a simpatía de todos estes intelectuais e científicos pola República, xa que por exemplo na biografía de Luís Calandre no canto de dicir que dirixiu un Hospital de Carabineros na Guerra, nome polo que sempre se lle coñeceu, substitúeno por centro “ de asistencia clínica” e na biografía de Juan Negrín, esquécense que foi Ministro de Facenda, e Presidente do Goberno, o cal dá que pensar. <br />Con ese anti -republicanismo manifesto, é difícil que recoñecesen en devandita Exposición , que xusto debaixo dela, no subsolo existe desde 1937-39 un Refuxio antiaéreo construído pola República a través do Instituto de Carabineros, para protexer aos enfermos do Hospital de Carabineros que estaba instalado na Residencia de Estudantes e aos que habitaban no “Outeiro dos Chopos”, e iso que xa en 1987 a petición do que era Director da Residencia, José García –Velasco, o CSIC encargo ao estudo de arquitectos Jerónimo Junquera-Pérez Pita a redacción dun Plan de ordenación e unha vez realizado o “Plan Director do Outeiro dos Chopos” encomendóuselle ao mesmo estudo de arquitectos a rehabilitación da Residencia , que incluía a construción dun subterráneo que uniría entre si os tres pavillóns e o Transatlántico. Non cabe dúbida que viron o Refuxio. Deste Refuxio e do Hospital ao que servía saíu un artigo no xornal O País, o 9 de Agosto do 2007 escrito por Rafael Fraguas con datos que eu lle fornecín. <br />A confusión que vén reinando na Conmemoración do Centenario da JAE, durante todo o ano 2007 queda claramente plasmada na seguinte afirmación: <br />“E aínda que a JAE non sobreviviu á Guerra Civil porque foi disolta por un Decreto franquista en 1938, o seu labor continuou na zona republicana” segundo escribe ao principio do Catálogo Mercés Cabrera Calvo Sotelo, Ministra de Educación e Ciencia. <br />Ao que eu contraporía: <br />“que dito Decreto franquista era inexistente, dado que ao estar emitido por un goberno ilegal e ilexítimo, o de Burgos, todas as súas consecuencias eran nulas, e senón o que sería ilegal sería o nomeamento do meu avó Luís Calandre en outubro do 1938 polo goberno lexítimo da República, como Subdelegado da JAE en Madrid “ <br />Como ben din os autores da Exposición e do seu catálogo , a JAE estivo inspirada na Institución Libre de Ensino ,organización privada e laica, e moitos dos seus protagonistas eran institucionistas, o que non din en devandita Exposición, en cambio, é que é inminente a derriba dos edificios da Institución Libre de Ensino , por decisión de persoas e Institucións que promoven esta Exposición da JAE, o que nos corrobora a esquizofrenia reinante nesa contorna: Se esta enxalzando á ILE por unha banda como fonte de inspiración da JAE e á vez quérella eliminar da face da terra , para edificar “A ILE do século XXI”, de novo formato ¿a quen servirá esta ILE de inspiración? <br />Pois seguramente como novo trampolín , aos que xa utilizaron a Residencia de Estudantes para promocionar as súas carreiras , e saíulles moi ben, iso se, ao prezo de esconder á cidadanía desde fai anos, un vestixio da República, como é o Refuxio antiaéreo do “Outeiro dos Chopos”, unido ao recordo dun Hospital de Carabineros que curou por centos de enfermos de paludismo da Fronte do Xarama, e que estivo dirixido polo que fose nomeado Delegado da JAE en Madrid, Luís Calandre Ibáñez. <br />LQSomos. Cristina Calandre Hoenigsfeld. Xaneiro de 2008 <br /> 2008-01-12T16:15-07:00 LQSomos http://www.loquesomos.org pt O Laboratorio de España: A Xunta para Ampliación de Estudos e Investigacións científicas , 1907-1939” http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13829.shtml Unha exposición sen corazón e sen memoria republicana. Unha exposición sen corazón e sen memoria republicana. ]]> A exposición “que ten lugar na Residencia de Estudantes, e que estará ata o 2 de Marzo do 2008, insiste de novo en expulsar da súa análise histórica á JAE da Fronte Popular, durante a Guerra Civil. <br />Aínda que é verdade que o profesor José Manuel Sanchez Rón , un dos comisarios de devandita exposición, pasa no bico dos pés sobre devandito período , non dá en absoluto unha visión de conxunto , pois só informa dalgúns nomeamentos, e o funcionamento dalgunhas institucións(Centro de Estudos Históricos, Laboratorio matemático, Instituto Cajal) pero non de todas as actividades que tiveron lugar entre Madrid , Valencia e Barcelona. Están ausentes da súa análise por unha banda a actividade da Residencia de Señoritas en Valencia, o Instituto Escola, O Museo Nacional de Ciencias Naturais , os Laboratorios tamén en Valencia, e posteriormente toda a colaboración co Institut D´Estudis Catalans en Barcelona, ao que só facer unha referencia, e doutra banda , todos os científicos e intelectuais , ademais de persoal auxiliar ,que nesas durísimas condicións colaboraron incondicionalmente para apoiar ao goberno lexítimo da República. <br /> <br />E tempo non lles faltou aos organizadores, pois desde que se publicou unha carta miña ao Director no diario O País, o 13 de Marzo (no inxenuo suposto de que non o sabían desde fai moitos anos) onde advertía do esquecemento deste período da JAE por parte das Institucións, tiveron tempo os investigadores que participan en devandita Exposición en estudar os numerosos documentos que existen sobre o tema, moitos xa dixitalizados. <br />No apartado dos “Protagonistas”, a ausencia da JAE da Fronte Popular é total e en ningún,( excepto o de Ignacio Bolívar) dos seus integrantes aparece esta etapa en o seu perfil biográfico :Teriamos o caso de Tomás Navarro Tomás, Jose Royo Gómez, Luís Calandre, Manuel Sánchez Arcas ,Antonio de Zulueta, entre outros. <br />E é que decididamente non queren resaltar a simpatía de todos estes intelectuais e científicos pola República, xa que por exemplo na biografía de Luís Calandre no canto de dicir que dirixiu un Hospital de Carabineros na Guerra, nome polo que sempre se lle coñeceu, substitúeno por centro “ de asistencia clínica” e na biografía de Juan Negrín, esquécense que foi Ministro de Facenda, e Presidente do Goberno, o cal dá que pensar. <br />Con ese anti -republicanismo manifesto, é difícil que recoñecesen en devandita Exposición , que xusto debaixo dela, no subsolo existe desde 1937-39 un Refuxio antiaéreo construído pola República a través do Instituto de Carabineros, para protexer aos enfermos do Hospital de Carabineros que estaba instalado na Residencia de Estudantes e aos que habitaban no “Outeiro dos Chopos”, e iso que xa en 1987 a petición do que era Director da Residencia, José García –Velasco, o CSIC encargo ao estudo de arquitectos Jerónimo Junquera-Pérez Pita a redacción dun Plan de ordenación e unha vez realizado o “Plan Director do Outeiro dos Chopos” encomendóuselle ao mesmo estudo de arquitectos a rehabilitación da Residencia , que incluía a construción dun subterráneo que uniría entre si os tres pavillóns e o Transatlántico. Non cabe dúbida que viron o Refuxio. Deste Refuxio e do Hospital ao que servía saíu un artigo no xornal O País, o 9 de Agosto do 2007 escrito por Rafael Fraguas con datos que eu lle fornecín. <br />A confusión que vén reinando na Conmemoración do Centenario da JAE, durante todo o ano 2007 queda claramente plasmada na seguinte afirmación: <br />“E aínda que a JAE non sobreviviu á Guerra Civil porque foi disolta por un Decreto franquista en 1938, o seu labor continuou na zona republicana” segundo escribe ao principio do Catálogo Mercés Cabrera Calvo Sotelo, Ministra de Educación e Ciencia. <br />Ao que eu contraporía: <br />“que dito Decreto franquista era inexistente, dado que ao estar emitido por un goberno ilegal e ilexítimo, o de Burgos, todas as súas consecuencias eran nulas, e senón o que sería ilegal sería o nomeamento do meu avó Luís Calandre en outubro do 1938 polo goberno lexítimo da República, como Subdelegado da JAE en Madrid “ <br />Como ben din os autores da Exposición e do seu catálogo , a JAE estivo inspirada na Institución Libre de Ensino ,organización privada e laica, e moitos dos seus protagonistas eran institucionistas, o que non din en devandita Exposición, en cambio, é que é inminente a derriba dos edificios da Institución Libre de Ensino , por decisión de persoas e Institucións que promoven esta Exposición da JAE, o que nos corrobora a esquizofrenia reinante nesa contorna: Se esta enxalzando á ILE por unha banda como fonte de inspiración da JAE e á vez quérella eliminar da face da terra , para edificar “A ILE do século XXI”, de novo formato ¿a quen servirá esta ILE de inspiración? <br />Pois seguramente como novo trampolín , aos que xa utilizaron a Residencia de Estudantes para promocionar as súas carreiras , e saíulles moi ben, iso se, ao prezo de esconder á cidadanía desde fai anos, un vestixio da República, como é o Refuxio antiaéreo do “Outeiro dos Chopos”, unido ao recordo dun Hospital de Carabineros que curou por centos de enfermos de paludismo da Fronte do Xarama, e que estivo dirixido polo que fose nomeado Delegado da JAE en Madrid, Luís Calandre Ibáñez. <br />LQSomos. Cristina Calandre Hoenigsfeld. Xaneiro de 2008 <br /> 2008-01-12T16:14-07:00 LQSomos http://www.loquesomos.org pt Apelación urgente por Bolivia http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13776.shtml Inició el año con la desagradable sensación de que la dramática apelación de Danielle Mitterrand en carta abierta a los dirigentes europeos, instándolos a salvar la democracia en Bolivia cayó en saco roto o fue abducida por las frivolidades que acompañan a las celebraciones navideñas. Inició el año con la desagradable sensación de que la dramática apelación de Danielle Mitterrand en carta abierta a los dirigentes europeos, instándolos a salvar la democracia en Bolivia cayó en saco roto o fue abducida por las frivolidades que acompañan a las celebraciones navideñas. ]]> Apelación urgente por Bolivia <br /> <br />por Jorge Gómez Barata (Bolpress*) <br /> <br /> <br />MIÉRCOLES, 02 DE ENERO DE 2008 <br /> <br /> <br />Inició el año con la desagradable sensación de que la dramática apelación de Danielle Mitterrand en carta abierta a los dirigentes europeos, instándolos a salvar la democracia en Bolivia cayó en saco roto o fue abducida por las frivolidades que acompañan a las celebraciones navideñas. <br />El hecho de que los gobernantes y los líderes de instituciones no gubernamentales europeas e internacionales no se hayan dado por aludidos es de extrema gravedad, aunque no tan penoso como la indiferencia de una parte de la izquierda internacional, para no hablar de los pseudo demócratas latinoamericanos. <br />Parece como si alguna fuerza desconocida, con capacidad paralizante, hubiera decretado una tregua unilateral que pone moratoria a la solidaridad y desmoviliza los apoyos, sin preocuparle que los enemigos de la democracia y el progreso que en Bolivia y fuera de ella trabajan para “joder al indio” estuvieran alertas, aprovechando cada oportunidad en que sus aliados bajen la guardia. <br />La verdad es que no hay manera de deponer la beligerancia ni oportunidad para hacer un alto en la lucha de clases y en los esfuerzos de liberación nacional para celebrar; lamentablemente los retos y los desafíos no dan tregua; el diablo no duerme. En cierta ocasión le escuché decir a Fidel Castro: “No se puede estar a la vez, en guerra y de fiesta” Ahora lo entiendo mejor. <br />Tal vez madame Mitterrand, educada a la europea y heredera de las mejores tradiciones liberales que, en el estilo de Rousseau, Montesquieu y otros asumieron como artículo de fe la convicción de que el poder reside en el pueblo quien, en elecciones libres, mediante el sufragio universal, secreto y directo, elige a sus representantes, confiriéndoles una legitimidad que ninguna fuerza, puede desconocer, esperaba otra reacción. <br />Una elección limpia y legítima es exactamente lo que ocurrió en Bolivia cuando, medio milenio después de la conquista, en la única oportunidad que se les ha presentado, la indiada humillada y preterida, excluida y discriminada, votó por uno de los suyos. El primer presidente indígena de Bolivia es también el más legítimo, no sólo en términos revolucionarios, sino también en los cánones de la más ortodoxa democracia occidental. <br />Europa y los Estados Unidos adalides de la idea de la representatividad, y que se llaman defensores del sufragio y la transparencia, no debieran desmentirse ahora cuando por una vez, en Bolivia, los más, expresaron inequívocamente su voluntad. <br />Es probable también que enterada de la inveterada tendencia de la oligarquía boliviana a resolver a la tremenda los conflictos políticos y, sin mayores miramientos, acudir al Golpe de Estado, la señora Mitterrand alerte ante el peligro de que, una vez más, se acuda a ese expediente. <br />De todos modos, nunca será tarde para una buena causa y el mensaje de la ilustre ex Primera Dama, no puede ser más preciso: “Ninguna democracia es una isla. Las democracias se deben asistencia mutua...” La sugerencia es antológica: El mundo globalizado lo es en todos los sentidos o no lo es en ninguno. La democracia ha dicho ella: “Tiene valor para todos o no lo tiene para nadie”. Lo saben muy bien los franceses que una generación atrás sintieron sobre su patria la pesada bota de la ocupación fascista. <br />No se trata sólo de colocar a los timoratos ante sus inconsecuencias, sino de una apelación urgente. Ningún militante de izquierda, ningún demócrata y ningún combatiente o persona honrada sobre la tierra debiera permitir que sobre su conciencia caiga un átomo de responsabilidad por lo que pueda ocurrir en Bolivia.: “Qué vamos a esperar, ha dicho Danielle Mitterrand: que Evo Morales se inmole en el palacio de gobierno como ocurrió con Salvador Allende para ir a llorar sobre su tumba por la democracia” <br />El primer día del año y todos los días debieran ser de alerta y de combate. Evo Morales no es un presidente cualquiera, es un símbolo, un grito que viene desde allá, desde el “hondón americano” para hacer ahora lo que los ancestros quinientos años atrás no pudieron hacer. Al querer matar al indio, la oligarquía actúa contra todos. Indios somos todos. A mucha honra. <br /> <br /> <br />* Fuente: <img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.bolpress.com">http://www.bolpress.com</a> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />Carta abierta de Danielle Mitterrand a los dirigentes europeos: la democracia boliviana corre un peligro mortal <br /> <br />Tal como Europa lo ha aprendido y cruelmente pagado, la democracia necesita ser vivida sin cesar, reinventada, defendida tanto en el interior de nuestros países democráticos como en el resto del mundo. Ninguna democracia es una isla. Las democracias se deben asistencia mutua. Hoy hago, por eso, un llamado a nuestros dirigentes y a nuestros grandes órganos de prensa: sí, lo afirmo, la joven democracia boliviana corre un peligro mortal. <br />En 2005, un presidente y su gobierno son ampliamente elegidos por más de 60 por ciento de los electores, a pesar de que una gran parte de sus electores potenciales, indígenas, no están inscritos en las listas electorales, puesto que ni siquiera poseen estado civil. Las grandes orientaciones políticas de este gobierno fueron masivamente aprobadas por referéndum antes incluso de esta elección, y, en especial, la nacionalización de las riquezas naturales en vistas de una mejor redistribución, así como la convocatoria a una Asamblea Constituyente. <br />¿Por qué es indispensable una nueva Consitución? Por la razón muy simple de que la antigua data de 1967, cuando, en América Latina, las poblaciones indígenas (representaban en Bolivia 75 por ciento de la población) se hallaban totalmente excluidas de cualquier ciudadanía. <br />Los trabajos de la Asamblea Constituyente boliviana han sido, desde sus orígenes, constantemente trabados por las maniobras y el boicot de las antiguas oligarquías, las cuales no soportan perder sus privilegios económicos y políticos. La oposición minoritaria extrema el cinismo hasta disfrazar su rechazo a la sanción de las urnas bajo la máscara de la defensa de la democracia. Reacciona con el boicot, las agresiones en la calle, la intimidación de los responsables electos, en la estricta continuidad de las matanzas perpetradas a civiles desarmados por el ex presidente Sánchez de Lozada en 2003, quien, por otro lado, sigue perseguido por sus crímenes y refugiado en Estados Unidos. <br />En favor de un caos cuidadosamente instrumentado, renacen las amenazas separatistas de las regiones más ricas, que rechazan el juego democrático y no quieren “pagar por las regiones más pobres”. <br />Grupos activistas neofascistas y bandas paramilitares, subvencionadas por la gran burguesía boliviana y ciertos intereses extranjeros, instalan un clima de miedo en las comunidades indígenas. Recordemos en qué terminaron Colombia y Guatemala, recordemos sobre todo la democracia chilena, asesinada el 11 de septiembre de 1973 después de un proceso idéntico de desestabilización. <br />Se puede matar una democracia también por medio de la desinformación. No, Evo Morales no es un dictador. No, no es la cabeza de un cártel de traficantes de cocaína. Estas imágenes caricaturescas se hacen circular en nuestros países sin la menor objetividad, como si la intrusión de un presidente indígena y la potencia creciente de ciudadanos electores indígenas fuesen insoportables, no sólo a las oligarquías latinoamericanas sino también a la prensa bienpensante occidental. Como para desmentir aún más la mentira organizada, Evo Morales hace un llamado al diálogo, rehúsa hacer uso del ejército y pone incluso su mandato en la balanza. <br />Solemnemente llamo a los defensores de la democracia, a nuestros dirigentes, a nuestros intelectuales, a nuestros medios de comunicación. ¿Vamos a esperar que Evo Morales conozca la suerte de Salvador Allende para llorar sobre la suerte de la democracia boliviana? <br />La democracia tiene valor para todos o para nadie. Si la amamos en nuestra patria, debemos defenderla por todos los lugares donde esté amenazada. No nos toca, como algunos lo pretenden con arrogancia, ir a instalarla en otras naciones mediante la fuerza de las armas; en cambio, nos toca protegerla en nuestro país con toda la fuerza de nuestra convicción y estar al lado de aquéllos que la han instalado en su nación. <br /> <br /> <br />Danielle Mitterrand <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />Bolivia en la mira de Washington <br /> <br />Por Néstor Núñez <br /> <br />Servicio Especial de la AIN <br /> <br /> <br />Si contra Venezuela se ensayan proyectos subversivos de toda suerte, Bolivia, dirigida por el primer presidente indígena de su historia, no queda atrás en los manejos desestabilizadores de Washington y sus servidores locales. <br />Contra el proceso encabezado por Evo Morales se está ensayando, sin embargo, una nueva modalidad agresiva que tiene sus raíces en prácticas caudillistas y racistas muy propias de los sectores reaccionarios nacionales. <br />El país, parte del grandioso imperio incaico, y repartido a trozos entre los conquistadores europeos, ha sido la cuna de segmentos de poder acostumbrados a administrar sus predios como feudos, y donde la palabra "indio" fue siempre de los peores y más insultantes calificativos. <br />La derecha boliviana segmenta la tierra y ciertas mentes, desprecia a los pueblos originarios, y pretende enfrentar esa dañina carga a los cambios revolucionarios, democráticos y patrióticos que impulsa el nuevo gobierno. <br />De ahí que la secesión y la fragmentación nacionales se constituyan en su bandera. Incitan los bajos sentimientos y las falsas percepciones alegando que sus respectivas regiones, con mayor desarrollo económico, no tienen que cargar con las miserias de otras áreas, sencillamente para esconder la verdadera intención de proclamarse señores en sus predios y dueños de cuanta riqueza existe en ellos. <br />Al decir del vicepresidente boliviano, Alvaro García, no son más de cinco o 10 grandes familias que se marginan intencionalmente de la bolivianidad y pretenden segmentar la patria para apoderarse de su pedazo, cual verdaderos gamonales. <br />Desde luego que la desmembración del país, una idea bien cocinada por los Estados Unidos, no será permitida por las nuevas autoridades ni por el pueblo. <br />Si bien la democracia boliviana respeta los espacios para la disensión política, el gobierno de Evo Morales ha dicho que no habrá tregua contra la violencia reaccionaria y sus intentos por cercenar la patria en feudos particulares. <br />El futuro de Bolivia pasa por la recia defensa de su integridad, ha insistido su Presidente, y no habrá flaquezas con quienes intenten desconocer y borrar ese sagrado principio. <br /> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.ain.cu/2007/diciembre/20edbolivia.htm">http://www.ain.cu/2007/diciembre/20edbolivia.htm</a> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />Hace dos años: la historia <br /> <br /> <br /> <br />Antonio Peredo Leigue <br /> <br /> <br />Rebelión <br /> <br /> <br /> <br />21 de enero de 2006. Tiwanaku. La ceremonia preparada para honrar a los ancestros inundó de solemnidad a los miles de personas congregadas allí, repercutió en los televisores de todo el país y llegó hasta lugares alejados. Para Evo Morales, Presidente de la República de Bolivia, ésta era la real toma de mando; al día siguiente cumpliría las formalidades del ritual republicano. De hecho, la ceremonia en Tiwanaku le confería el poder que ningún presidente de este país había tenido: el poder de un pueblo que le entregaba su porvenir. <br /> <br />Cada cierto tiempo, Evo rinde cuentas de esa tarea que recibió hace dos años. Lo ha hecho recientemente, en Cochabamba, a donde siempre retorna para tomar fuerzas. Lo hizo ante las organizaciones sociales que le dieron el mandato. Un mandato que le permite, y a la vez le obliga, a buscar y encontrar los medios para transformar la sociedad en que vivimos. <br /> <br /> <br />La vieja resistencia <br /> <br /> <br />La república que, teóricamente, liberó a esta tierra del sometimiento a la corona española y, como dice el himno patrio, “cesó su servil condición”, de hecho sólo cambió de amo: en vez de tomarse en Madrid, las decisiones se tomaron en Londres y, luego, en Washington. Para tal estructura, sólo debía sustituirse a los capataces: los criollos tomaron el papel de los peninsulares. Por tanto, asumieron todos los derechos, incluso los de seguir controlando la explotación de los grandes sectores sociales, para continuar produciendo lo que exigía la metrópolis de turno. <br /> <br />Pocas cosas conquistaron las clases explotadas a lo largo de 180 años; cada una era alcanzada con grandes sacrificios y una cuota ineludible de víctimas de la represión. Una revolución, a mediados del siglo pasado, le dio derechos políticos pero, en cuanto a economía, siguió siendo explotado. Por los patronos privados o por el Estado, su condición varió muy poco. <br /> <br />18 de diciembre de 2005, el triunfo; 22 de enero de 2006, el comienzo de la tarea. La vieja estructura quedó a la expectativa, anhelando que, en corto tiempo, todo volviera a la normalidad de su mando sobre las mayorías. Las primeras sorpresas fueron ministras y ministros. ¿Cómo?, era un atrevimiento designar a una chola para Justicia y a un indiecito en la Cancillería. Evo Morales se sobrepasaba: ¡no los llamaba a ellos, que sabían gobernar!, ¡estaba nombrando gente que nada sabía sobre la administración del Estado! Pero sonrieron esperando que, en pocas semanas, el presidente indígena les rogara que volviesen a ocupar los sitiales que les correspondía. <br /> <br />No obstante, con ese gabinete de ministros, Evo proclamó el decreto del 1º de mayo sobre aplicación de la ley de hidrocarburos y las toses de los frustrados se oyeron en todo el país: Evo había hecho algo que nunca se atrevieron ellos, enfrentar a las poderosas petroleras. Y cuando estas, seis meses después, firmaron los nuevos contratos, la vieja clase dirigente guardó un día de luto. <br /> <br />La Asamblea Constituyente fue otro duro golpe. Para entonces, se debatían en la desesperación. Acudieron a todas las artimañas imaginables: representación en comisiones, dos tercios para cualquier aprobación, reconocimiento de su exclusiva y excluyente condición opositora (la oposición progresista era ilegítima), definición autonómica antes que cualquier otra, capitalía o capitalidad o traslado de sede. En fin, llevaron a la Constituyente hasta el punto de colapso; sólo una intervención de emergencia pudo salvar esa tarea que representa la formulación de nuevas reglas de convivencia que se aplicarán en esta sociedad. <br /> <br />El repunte de la economía fue algo para lo que no estaba preparada la decadente clase dirigente. Fue en el segundo año que se dedicó, en forma organizada, a sabotear los logros del gobierno. Intensificó el contrabando de combustibles subvencionados, exigió reducción de aranceles y aumento de granjerías, ocultó artículos de consumo popular y subió los precios de los productos que podía controlar. <br /> <br />El bono Juancito Pinto llegó a las clases más necesitadas y los municipios sintieron el impacto de la presencia efectiva del Estado. La protesta fue hasta ingenua: Evo Morales no está respetando las normas burocráticas. Con la pensión vitalicia o Renta Dignidad, las cosas alcanzaron la intensidad de un incendio. Es que, de verdad, se queman etapas en este proceso de cambio. <br /> <br />A todo esto se oponen, porque no quieren mencionar el verdadero motivo de su rechazo: la tierra. Las nuevas disposiciones sobre distribución de tierras, agrede su prebenda. Durante años, burlaron todas las normas para hacerse de grandes extensiones que mantenían ociosas, a la espera de que, la expansión urbana, les permitiese obtener pingües ganancias, sin esfuerzo alguno. Cuando se dictaron reglas aplicando multas a la obtención de grandes concesiones, sacaron a toda su familia. De ese modo esposa, hijos, nietos, padres, hermanos, sobrinos, primos y cónyuges de todos ellos, son dueños de parcelas que, en realidad, constituyen posesión del jefe de esa familia. <br /> <br />Pero la hilacha aparece en donde no pueden ocultarla: los textos de sus estatutos autonómicos, redactados entre empresarios y coreados por sus seguidores en las reuniones públicas que organizan para mostrarlas como cabildos. Allí dictaminan que, la distribución de la tierra será atribución exclusiva del prefecto (a quien le dan ya el título de “gobernador”) y, por las dudas, le añaden otra atribución: fijar cuotas de migración interna. Demás está decir que, su “prefecto-gobernador” obedece los mandatos del empresariado. <br /> <br /> <br />La nueva impaciencia <br /> <br /> <br />Evo Morales ha debido reconocer, en el balance de su segundo año de gobierno, los errores cometidos. Nos falta comunicación, pues los medios masivos se hallan en manos de esa vieja resistencia que da coletazos de agonía, fuertes coletazos que destruyen vidas y hogares, violentos coletazos que mantienen la inseguridad allí por donde azotan. <br /> <br />Esa falta de comunicación permitió que Sucre, la capital de la república, la ciudad que albergó a la Asamblea Constituyente, se sometiese a la violencia de esa clase que se resiste a abandonar el poder. Nuestra incomunicación con Santa Cruz hace posible que una exigua minoría convenza a la mayoría de una propuesta de enfrentamiento con el proceso de cambio. <br /> <br />Los pasos que se han dado hasta hoy son un gran adelanto. Los resultados se verán a mediano plazo. Pero falta mucho por hacer. Y este año 2008, será el año de las definiciones políticas, será la etapa de la batalla de las ideas, pero también será el tiempo de consolidar lo que se alcanzó y avanzar a ritmo más acelerado. <br /> <br />Necesitamos, para esto, contar con nuestros propios medios de comunicación. No podemos depender de aquellos que manejan nuestros enemigos. Pero tampoco podemos pretender contrarrestarlos con medios artesanales. Debemos convocar a nuestros profesionales y poner a su disposición las herramientas necesarias en la medida suficiente. <br /> <br />La comunicación no sólo es información, no sólo es debate político, no sólo es confrontación ideológica. Es, más aún, consolidación cultural. Hemos declarado que, la nuestra, es una revolución cultural en democracia. Hagámosla en concreto. Recuperemos los valores culturales de nuestros pueblos. De los pueblos mayoritarios del altiplano y los valles, de los pueblos menores de los llanos. Hagámoslo ahora. Es parte de la batalla de ideas que debemos enfrentar. 22 de enero de 2008. Al hacer el balance, el presidente Evo Morales está mirando hacia adelante. Hagamos posible que ese futuro se concrete privilegiando las tareas que deben cumplirse: recuperación de la cultura de nuestros pueblos, oficialización de las nuevas reglas de convivencia, lucha contra la corrupción, restitución de la seguridad social, confirmación de los derechos populares para legislar y gobernar con quienes fueron elegidos pero, sobre todo, fiscalizarlos y censurarlos. Esa es la consolidación que debemos alcanzar este año. <br /> <br /> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.rebelion.org/noticia.php?id=61529">http://www.rebelion.org/noticia.php?id=61529</a> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />Ver además: <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://abi.bo/">http://abi.bo/</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://abi.bo/index.php?i=news">http://abi.bo/index.php?i=news</a> (en inglés) <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.constituyente.bo/">http://www.constituyente.bo/</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.presidencia.gov.bo/">http://www.presidencia.gov.bo/</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.bolpress.com">http://www.bolpress.com</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://abi.bo/index.php?i=patria-nueva&j=patria-nueva/indice.html">http://abi.bo/index.php?i=patria-nueva&j=patria-nueva/indice.html</a> (radio) <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.visionesalternativas.com/NewsSection.asp?Section=boli&start=&end=&button=1&language=ES">http://www.visionesalternativas.com/NewsSection.asp?Section=boli&start=&end=&button=1&language=ES</a> <br /> <br /><img src="/img/extlink.gif" border="0"/>&#160;<a href="http://www.rebelion.org/seccion.php?id=10">http://www.rebelion.org/seccion.php?id=10</a> <br /> <br /> <br /> 2008-01-08T16:04-07:00 Chaski es x0rnad4s "Contra-Meios" Indy_gz http://galiza.indymedia.org/gz/2008/01/13769.shtml por umha comunicaçom e creaçom livres<br/>venres, sábado e domingo, Vigo<br/><br/>estades convidadas todas as <i>indy</i>xenas, cibors, geeks, freaks e persoas do ciberspazo e bisbarra.<br/> por umha comunicaçom e creaçom livres<br/>venres, sábado e domingo, Vigo<br/><br/>estades convidadas todas as <i>indy</i>xenas, cibors, geeks, freaks e persoas do ciberspazo e bisbarra.<br/> Programa, como case todo nesta vida, provisional:<br/><br/>- Venres 11 ás 19:00 na "Revolta"<br/>-- Palestra, obradoiro: <b>internet para colectivos</b> a cargo de trebelab.<br/><br/>- Sábado 12, <b>Deseño e creación multimedia con ferramentas libres</b>...<br/>-- <b>Gimp/Inkscape/scribus, achegamento ao deseño gráfico</b>, ás 12:00 no CSA "Cova dos Ratos"<br/>-- <b>Xantar popular interactivo</b>(*) CSA "Cova dos Ratos"<br/>-- <b>Sesión de video</b> sobremesa/sesta: Audiovisuais queer 16:00 na "Cova dos Ratos"<br/>-- <b>Cinelerra, edición de video</b> a cargo de Olholibre, ás 18:00 na "Revolta"<br/>-- <b>Xuntanza de Olholibre</b>, ás 21:00 na "Revolta"<br/><br/>- Domingo 12 no CSA "Cova dos Ratos":<br/>-- <b>Encontro "haclab difuso galego"</b>, ás 13:00<br/>-- <b>Xantar popular interactivo</b>(*)<br/>-- <b>Sesión de video</b> sobremesa/sesta: "Á caza de hackers" (documental) 16:00 <br/>-- <b>Encontro aberto Galiza Indymedia</b> ¿interesada en participar? ¡acudide!, ás 17:00 <br/>-- <b>Xuntanza equipa editorial</b>, ás 18:00... boa oportunidade para coller novas enerxías.<br/><br/>* a falta dun maior consenso o Xantar popular poderá ser interactivo, ou sexa seguramente teremos que facernos o papeo entre todas.<br/><br/><br/>Organiza: Indymedia Galiza<br/><br/>Colaboran:Centros Socias "A Revolta" e "A Cova dos Ratos", Olholivre e trebelab 2008-01-08T01:24-07:00 cmi_gz gz