- Contido de publicación aberta de especuleishon

Experiencias contra o TAV

GAS — 2008-03-04T11:35-07:00

. ]]> Entrevista de audio a dúas compañeiras na loita contra o TAV, unha de Euskadi e outra de Italia.

Centrada sobre todo nas estratexias de resistencia que levan a cabo nos seus diferentes territorios.

Neste enlace:
http://tv.sants.org/index.php?sec=1&fit=08030200300533#video

Presentación de Granada Vía Verde

granadaviaverde — 2008-03-04T10:57-07:00

Mais aparcadoiros para o aeroporto, pero menos transporte público

GAS — 2008-02-28T18:15-07:00

. ]]> Durante os días 26 e 27 de febreiro, AENA (Aeropuertos españoles y Navegación Aerea) comezou as obras de ampliación do aparcadorio do infrautilizado aeroporto de Peinador.

O resultado foi a tala de ducias de arbores, varias delas centenarias, co obxectivo de facer unhas presuntas catro plantas subterraneas para o aparcadoiro, o que non sera nengunha solución real ao problema da mobilidade da zona (por qué non aumentar e mellorar as liñas de buses?), pero suporá importantes beficios para AENA, sobretodo despois de que o mesmo día do inicio das obras o alcalde de Vigo anunciase unha subida de prezos nos parkings.
- "Casualidade"???.

A constructura ACS DRAGADOS S.A., "unha empresa comprometida co progreso" como elas mesmas gostan en calificarse, foi á que se lle adxudicaron as obras, de feito polo xeral unha de cada catro obras públicas feitas en Galiza encárganselle a esta empresa madrileña. A cal é ben coñecida por todas as viguesas pois tamen foi a encargada dunha das derradeiras agresións ao noso territorio como foi a construcción do centro comercial "A Laxe", que abriu ilegalmente as suas portas o 13 de Febreiro.

Sen esquecer que tamen é unha das empresas involucradas na construcción do AVE e demais salvaxadas medioambientais en toda Galiza (segundo cinturón de Vigo, porto de Bouzas, porto exterior de A Coruña, etc).

As compañeiras de Matar por Matar Non estiveron alí tentando parar a desfeita:
http://matarpormatarnon.org/node/485

http://www.farodevigo.es/secciones/noticia.jsp?pRef=3278_2_203617

Xornadas de economía sostible en A Corunha

CSA Atreu! — 2008-02-25T10:36-07:00

Xornadas CREANDO ECONOMÍAS SOSTIBLES (A Coruña, 28 e 29 de febreiro de 2008), CSA ATREU!
todas xuntas podemos!! ]]> PROGRAMA
Xoves 28 – 20:30 h.

Charla: "Moedas Complementarias: Tecnoloxías para un
mundo máis Xusto e Responsable" e "Unha experiencia
práctica da posta en marcha do primeiro Banco de Tempo
de Londres". (Stefania Strega-Scoz: coordinadora da Academia de Permacultura “Nodo Espiral España” e activista en Moedas
Complementarias)

Venres 29 – 20:30 h.

Xuntanza de Troco. Coa participación de Javi (do CSA "A
Cova dos Ratos", proxecto integrante da rede VigoTroca)
e de integrantes da Rede de Troco da Coruña e de
Invisíbeis (asembleia de precarias de A Corunha). Como remate, celebrarase unha cea compartida coas
aportacións culinarias das/dos asistentes.

Lugar: Centro Social “Atreu” (rúa San Xosé – zona Campo
da Leña/Pza. España)

Organizan: Rede de Troco da Coruña e C.S. Atreu
Colabora: A Cova da Terra

E o sábado 1 de marzo en LUGO...: IV Xornada de ECONOMÍA ALTERNATIVA - III Conferencia de MOEDAS COMPLEMENTARIAS.

Video da acción contra o centro comercial A Laxe en Vigo

piratasgz — 2008-02-14T09:19-07:00

Aqui vai unha peza audiovisual despois da "visita" que realizaron un grupo de persoas no primeiro día do Centro Comercial A Laxe, para denunciar a especulación e o consumismo. ]]> Un grupo de xentes de Vigo achegáronse no primeiro día de "vida" do Centro Comercial A Laxe a súa oposición a este novo ataque á ría de Vigo, e ao propio casco vello de Vigo.

Tamén crititicaron o consumismo e a hipocrisia de datas como a de San Valentín.

Repartiron panfletos e realizaron toda unha marcha polo interior deste "monstro", até que os de seguridade decidiron chamar aos antidisturbios para identificar a todos aqueles e aquelas que se atreveron a criticar as súas ofertas e o seu fermoso emprazamento...

O video está na seguinte ligazón

http://piratasgz.blip.tv/file/667565/

Palestra em Corunha sobre a autorganizacom popular Anti- TAV em Euskal Herria

CSA Atreu! — 2008-02-11T13:29-07:00

Palestra em Corunha sobre a autorganizacom popular contra o TAV em Euskal Herria***
@CSA Atreu! ]]> Palestra em Corunha sobre movemento Anti-TAV de Euskal Herria***
@CSA Atreu!

venres 15 de fevereiro:
20.30 horas

Com o objeto de promover a participaçom na mani de Galiza Nom Se Vende ( http://galizanonsevende.org/?page_id=188).

*Palestra
'A luita contra o Trem de Alta Velocidade em Euskal Herria e o modelo actual de movilidade'

A cárrego de Javier Rodríguez Hidalgo membro da Assembleia Anti-TAV de Euskal Herria.

Sentenza do xuizo contra Can Vies

lavadoreño — 2008-02-01T16:45-07:00

Can Vies es del barri Ainda sen coñecermos o texto final da sentenza sí sabemos que foi positiva para cos diversos proxectos radicais desenvolvidos polo Centro Social Can Víes de Sants dende hai unha década cando menos.
Hoxe, por tanto, é un día importante para moitos de nosoutros e sobre todo para aquelas persoas implicadas directamente na loita contra o desaloxo deste histórico centro social.
¡Parabéns!
Mais información en http://www.barrisants.org/

Erva denuncia o proxecto do lago das Pontes como tapadeira dos verquidos da futura ENCE

Grupo Ecoloxista Erva — 2008-01-24T13:13-07:00

O grupo ecoloxista Erva considera que o proxecto de facer un lago nas Pontes respode á vontade do bipartido de levar ENCE para este concello, perpetuando un modelo forestal e industrial de corte colonialista e claramente perxudicial para o país. ERVA CALIFICA DE DESPROPÓSITO E ESTAFA AMBIENTAL O PROXECTO DO LAGO ARTIFICIAL DAS PONTES

Ante as novas aparecidas recentemente nos medios de comunicación referidas ao peche da mina de lignito das Pontes e á inminente execución do proxecto de criación do lago artificial que cobriría a antiga mina, o grupo ecoloxista ERVA quere manifestar o seu rotundo rexeitamento ao citado proxecto, nas condicións actuais nas que se encontra a mina.

O presente proxecto de criación do lago adoece de importantes eivas técnicas e non se lle deu solución a condicionantes ambientais existentes de grande transcendéncia. Estas cuestións, de non se resolver antes de iniciar o asulagamento da mina, van impedir a medio prazo o uso recreativo do lago. Estes lastres e condicionantes son:

- A imposibilidade de “selar” ou desactivar os frentes do mineral e os depósitos de lignito non extraídos pola sua escasa rendibilidade económica, así como as ladeiras ácidas ou hiperácidas que permanecerán asulagadas en ambientes non anóxicos (ata 8-10 metros de profundidade). Isto provocará a paulatina acidificación do lago, de maneira que o periodo real de vixéncia das actividades recreativas proxectadas será mui breve. A partir dese período serán necesários labores de reparación de grande custo económico, que implicarían o vaciado parcial do lago.

- Segundo o proxecto, o control das aguas de escorrentía das zonas ácidas e hiperácidas non asulagadas implicará o mantimento dunha canle de recollida de aguas para o seu traslado a outro lago de aguas ácidas non apto para actividades recreativas. A existéncia deste lago e desta canle introducen factores de risco a medio prazo (desprendimentos, bloqueos da canle, fugas de aguas ácidas, etc.) que reforzarían a probabilidade de acidificación do lago destinado a usos recreativos.

- Os prazos de tempo barallados para encher de agua a mina (4-5 anos) implican detraer do río Eume un caudal que non garantiría o mantimento das condicións ecolóxicas do próprio rio aguas abaixo do lago, o cal suporía un impacto de enorme gravidade sobre a fauna e a flora ribeiriña durante o periodo de formación do lago.

Precisamente, a insisténcia en abordar o proxecto de forma inminente e dispoñer do lago en 4-5 anos fai pensar que a Consellería de Medio Ambiente o que realmente pretende é favorecer o traslado da celulosa de ENCE a As Pontes, tal como adiantaba algún medio de comunicación. A existéncia deste lago a partir do ano 2013 permitiría á multinacional forestal contar cun grande caudal de agua onde diluir os seus verquidos, puidendo iniciar o seu traslado nesta lexislatura e comezar a producir na nova ubicación a partir dese mesmo ano 2013. Por iso, resulta lamentável que se condicionen os ritmos de recuperación ambiental da mina das Pontes aos intereses doutra das empresas máis contaminantes de Galiza.

Tlfno. de contacto: 630-690869
Pedro Alonso. Portavoz de ERVA. Responsábel da Comisión de Política Forestal

URXENTE: hoxe, xoves 17 ás 19:30h, Cacerolada no Obradoiro en defensa da Cultura Libre

Komando AntiSgae — 2008-01-17T00:19-07:00

Este xoves 17 de xaneiro, con motivo da celebración da "noite dos autores" por parte da SGAE, o Komando Anti-SGAE / Acción Cultura Libre convoca a celebrar unha cacerolada de protesta ás 19:30h. na praza do Obradoiro. Esta noite a SGAE celebra a 5ª Noite dos Autores. Este acto, presentación en sociedade antes da inauguración da súa sede no barrio de Vista Alegre, serve para premiar as entidades que están a funcionar como mecenas e embaixadores da súa chegada á nosa cidade. Estes socios, que deste xeito se posicionan contra a liberdade de difusión da cultura, son Inditex, o IGAEM (organismo público dependente da Xunta de Galiza), o Concello de Compostela, a USC e a Federación de Asociaciones Provinciales de Empresarios de Salas de Fiesta, Baile y Discotecas de España (FASYDE).

Ante esta indecente situación o Komando Anti-SGAE / Acción Cultura Libre comunica:

A defensa dos dereitos de autor/a implica en Compostela o gasto de 10 millóns en fondos públicos e a cesión por parte do concello e da USC da finca de Vista Alegre. Para tal obra,que cualifican como nova “Casa da Cultura”,empregáronse mil quilos de granito no que é cualificado coma “zona privilexiada” do eixo norte cidade, xunto cos futuros pisos de luxo, aos pés da casa do presidente, construído todo isto sobre as ruínas do edifício histórico do hospital, rodeado dunha zona verde completamente artificial.

Estamos a falar da sede da SGAE para o noroeste do Estado español, entidade privada que se lucra en nome da defensa dos dereitos dos/as artistas. Esta “defensa” materialízase a
través de métodos de lobby e coa plena submisión do goberno, con exemplos como a aprobación da “Lei de Propiedade Intelectual” (real decreto lexislativo 1/1996), que en ocasións é utilizada como excusa para expulsar a centos de persoas que teñen na venta de música na rúa o único xeito de supervivencia. Igualmente serve para anular o chamado
“dereito de liberdade de expresión” de dúcias de webs, radios e xornais libres creados por colectivos que pretendemos amosar a nosa perspectiva da realidade, afastada da que amosa a ditadura dos mass-media.

Ademais, nas súas actuacións albíscanse métodos empresariais como o canon imposto aos cd’s virxes e a moitos outros soportes, práctica da que sacan unha importante tallada e que dificulta a actividade e difusión das obras dos/as propios/as artistas.

É por isto que nos rebelamos contra a especulación e as súas mil caras, contra a que destrúe as nosas cidades, a que expulsa a persoas do territorio que habitan, a que
mercantiliza a nosa cultura e esmaga a nosa creatividade.

Contra esta situación creamos unha alternativa de autoorganización aberta e horizontal a través do Comando Anti-SGAE / Acción: cultura libre (antisgae.blogaliza.org) e
apostamos pola promoción da cultura libre e a libre difusión de saberes con todo tipo de rexistro libre.

Renda Básica, Xa !!

GAS — 2008-01-03T19:15-07:00

Unha pequena introducción ao concepto de Renda Basica das iguais. ]]> Actualmente, no noso planeta, contamos cos medios materiais e a riqueza suficiente como para poder vivir dignamente sen ter que chegar a vender o noso corpo como escravas ou, directamente, chegar a morrernos de fame en calquera esquina. A pesar diso, a realidade na que nos atopamos é bastante distinta. A riqueza, xerada socialmente e en colaboración directa entre todas, é distribuída soamente entre un pequeno grupo de persoas en todo o mundo, das cales recibimos a cambio míseras esmolas ou ben algunhas, simplemente, nada.

Tras anos de reconversións, deslocalizacions, recortes de persoais, etc. atopámonos con que o estado español posúe unha das máis altas taxas de paro dentro da unión europea. Estas cifras, a pesar do continuo intento de disfrazalas ou manipulalas polos “políticos profesionais”, elévanse cada ano e todas as análises veñen indicar que o ano que se aveciña, o 2008, traerá consigo unha subida alarmante debido a que algúns sectores ata agora cun paro estable, como no caso da construción (ao redor dunhas 15.000 persoas) sufrirán nas súas carnes as consecuencias da cada vez máis soada crise inmobiliaria.

Segundo as clases capitalistas paliar esta situación debería pasar pola creación dun maior número de empregos estables e soldos “xustos” e para iso deberíase confiar nas empresas e nas institucións financeiras promovendo que estas sufran un aumento dos seus beneficios o que acabaría repercutindo ao final no conxunto da poboación. Nada máis lonxe da realidade, tras varias reformas laborais, o xa reseso “reparto do emprego” do único do que dá constancia é de que o crecemento económico xamais repercutirá na xente da pé e de que o feito de ter un emprego (ou varios) non impide vivir sumido na pobreza ou nun estado de precariedade absoluta. En Galiza xa son máis de 400.000 persoas as que se atopan por baixo do umbral da pobreza sendo máis de 100.000 as galegas sumidas nunha pobreza extrema . Na nosa cidade, Vigo, de 165.000 familias, 30.600 posúen ingresos bastante inferiores aos do umbral da pobreza e case a metade, unhas 80.000 familias, teñen serios problemas para chegar a fin de mes2.

Ao mesmo tempo, e en consonancia co resto de estados da unión europea, vemos como se esta producindo unha diminución continua do gasto social e as prestacións sociais e como as políticas neoliberais están desmantelando por completo o chamado “estado de benestar” co obxectivo de facer da sua Europa un ente cada vez máis voraz e competitivo economicamente. Polo que todo o que deberían ser dereitos sociais irrefutables convértense agora en simples bens cos que amasan fortunas.

A acumulación capitalista xa non se basea soamente na explotación do traballo asalariado senón que esparce os seus tentáculos tamén sobre a explotacióndo noso entorno, a nosa saúde, da educación, do lecer, do saber popular, da nosa imaxinación, dos recursos socializadores, da nosa cultura, etc. En definitiva, o que se produce e véndese, xa non son simplemente bens materiais ou inmateriais se non formas de vida, polos cales nós non recibimos absolutamente nada a cambio.

Fronte a este tsunami neoliberalizador necesitamos ferramentas eficaces e reais que nos permitan resistir ás súas brutais agresións e que, á vez, permítannos a construción dun mundo novo, sen capitalismo.

Desde fai xa aproximadamente dez anos a reivindación da renda básica se esta facendo cada vez mais común dentro do círculo dos colectivos anticapitalistas e, en xeral, en boa parte do amplo espectro dos movementos sociais.

A Renda Básica das iguais é o dereito que ten cada persoa, polo mero feito de existir, a recibir os medios materiais que garantan o benestar social que necesita para sobrevivir con dignidade.

Para convertela en algo máis que nunha simple declaración de principios se lla dóta dunhas características que a converten nun mecanismo que garante a distribución da renda, así como nun instrumento de acción política e social:

-Individual: É a persoa individualmente quen a recibe e non as familias.

-Incondicional: Non estará suxeita a ningún tipo de nivel de ingresos nin á relación do beneficiario co mercado de traballo.

-Universal: Ademais de non ser contributiva, é para todas e cada unha das persoas sen que haxa algún motivo que xustifique ningún tipo de exclusión.

-División: Dividirase en dous partes, unha parte recibirana directamente as persoas, e a outra se dedicará aos investimentos de carácter colectivo: sanidade, educación, vivenda, transporte, medio ambiente, etc.

-Equidad: A cantidade a percibir (a mesma á definida como umbral da pobreza) será exactamente igual para todas as persoas, con total independencia da idade, xénero, etc.

-Participación: Á hora de distribuír a parte do Fondo Renda Básica destinado á mellora dos bens e servizos públicos, todas as persoas teñen o mesmo dereito a intervir nos debates para tal asignación.

-Refundición: Substituirá a todas as prestacións económicas en vigor: pensións, subsidios, subvencións, axudas, etc.

A financiación da Renda Básica viría da fundición dos subsidios existentes nunha soa prestación (Renda básica) mediante reformas fiscais que graven o aumento do beneficio financieiro e empresarial, das subvencións ás empresas, exército e forzas de seguridade do estado, á Igrexa e as ONG´s.

Así como das moreas de cartos que hoxe en día evaden os empresarios e agochan nos paraísos fiscais coa complicidade dos estados.

Hai que saber distinguir entre o modelo forte de renda básica (o aquí presentado) e os chamados modelos débiles. A renda básica non é ecléctica, ou é un instrumento idóneo para iniciar un proceso de transformación social (Modelo forte) ou ben é un dispositivo de xestión socialdemócrata da miseria, acomodativo co poder e integrador nos valores do sistema (modelos débiles) 3.

A renda básica das iguais non é un fin en se mesmo nin ningún tipo de panacea que resolva todos os nosos problemas. O que si é, aplicándoa correctamente, un forte medio de loita anticapitalista que permita unha maior autoorganización social ademais de converterse nunha ferramenta idónea que limite o papel do mercado de traballo anulando o paso obrigado das persoas polas súas redes para poder alcanzar os seus dereitos sociais. Tamén achegando un colchón que permitirá unha maior autoorganización dás traballadoras na defensa dos seus dereitos fronte ás agresións da patronal dando un rudo golpe ao sistema de relacións laborais vixente e neutralizando unha importante arma en mans da dominación actual como é o paro. Sen esquecer, por suposto, o seu evidente aspecto antipatriarcal co cal as mulleres poderán facer posible a súa independencia económica a todos os niveis.

Aínda así, soamente demostrando coa forza da razón a súa viabilidade económica e financeira, non conseguiremos nada. Establecer a Renda Básica das Iguais pasa pola mobilización social xeneralizada e horizontal, pola loita e a reclamación por parte de colectivos, movementos e persoas. Só así poderemos chegar a establecer esta ferramenta que nos permitirá transformar o sistema e construír un mundo novo, sen capitalismo e que non acabe todo nunhas simples reformas que soamente lle laven a cara ao sistema.

Notas:
1 La Voz de Galicia. 12 de Marzo de 2007
2 La Voz de Galicia. 22 de Outubro de 2007
3 “O martes 2 de outubro, o Congreso dos Diputados rexeitaba por absoluta maioría as dúas propostas de Lei, unha presentada polo grupo parlamentario de Ezquerra Republicana de Catalunya (ERC), co título de Renta Básica; e a outra polo grupo parlamentario de Izquierda Unida-Iniciativa per Catalunya Verds (IU-ICV), co título de Renta Básica de Ciudadanía.” Ver o texto de Jose Iglesias ( http://www.rentabasica.net) “O non cantado no Congreso á Renda Básica de Cidadanía” ( http://galiza.indymedia.org/pt/2007/10/12685.shtml)

Crónica e fotos do acto do 22-12-07 polo Dereito ao Transporte Público gratuito en Vigo

Precarias en Loita — 2007-12-23T16:56-07:00

. ]]> Na mesma semana en que Vitrasa e o Concello anunciaron a suba no Vitrasa para o ano 2008, polo que o billete do autobús urbano pasará a costar 1,08 euros, fixemos en Vigo un acto para contribuir a que a veciñanza de Vigo reflexione sobre o modelo urbano e de transporte que sufrimos na nosa cidade. Así como o abusivo de que empresas privadas cobren prezos abusivos e se lucren cunha necesidade básica na nosa sociedade como é o tranporte.

Arredor das cinco e vinte do sábado 22, medio cento de persoas acudimos á convocatoria de Precarias en Loita para reivindicar o Dereito Social ao Transporte, na Porta do Sol de Vigo.

Iniciouse o acto lendo o manifesto da campaña ( http://galiza.indymedia.org/pt/2007/12/13490.shtml) e berrando lemas reivindicando a gratuidade do transporte, ao mesmo tempo dúas compañeiras encaramáronse ao teito do posto informativo que Vitrasa (empresa concesionaria do bus urbano de Vigo) ten no comezo da rúa Policarpo Sanz, alí colgaron unha faixa reclamando a gratuidade do transporte, así como varios cartaces A2 co logo da campaña.

Boa parte das precarias acudiron ao acto con piruletas con lemas contra o AVE, polo carril bici, contra Vitrasa, ou pola gratuidade do transporte; pola súa parte as compañeiras de OAR levaban unhas bandeiras contra a Autovía de Redondela, e montaron una mesa informativa no comezo da rúa Príncipe para seguir recopilando alegacións contra a brutal agresión que supón ese proxecto, ademais de berrar lemas e consignas a xente de Xogo Descuberto acompañou o acto coa súa música.

Unha vez que a xente se repartiu entre Príncipe, Policarpo Sanz e o Posto de Vitrasa, dous grupos marcharon polas paradas para colar cartaces da campaña nas marquesinas e nos autobuses, así como para informar das nosas reivindicacións á xente que subía aos mesmos.

Pasadas as seis da tarde regresaron as compañeiras que foron de pegada e as que permanecían no teito do posto informativo baixaron, encamiñámonos entón cos nosos lemas e a nosa música cara á moi próxima praza da Princesa, onde limos de novo o manifesto, e permanecimos alí colando cartaces a tódolos buses que pasaron ata as sete menos vinte da tarde.

Durante o acto repartimos catrocentos panfletos, colamos oitenta cartaces nos buses, así como varios centos de pegatas polas paradas, bancos, paredes, etc.

Sen ningún tipo de incidente e cunha boa acollida por parte das usuarias do transporte público, rematamos este acto de inicio de campaña.

Presupostos Xerais do Estado 2008: insolidarios e insostibles

GAS — 2007-12-21T20:44-07:00

. ]]> Para CGT, Ecoloxistas en Acción e Baladre, os Presopostos Xerais do Estado (PXE) dos últimos anos, e o previsto para o 2008, non son moi diferentes: baséanse en modelos de crecemento cada vez máis desiguais e insostibles.
Sostemos que os PXE para o 2008 manteñen e apoian unha orientación desigual no reparto da riqueza xa que:

1. O estado só cubre o 12% das necesidades de coidados na familia, persoas dependentes e discapacitadas.

2. Aínda que o gasto en pensións representa o 62% de todo o gasto social, a realidade é que o 92% das mulleres pensionistas cobran menos de 2,5 veces a pensión mínima.

3. O capítulo de fomento do emprego vai directamente a subvencionar aos empresarios no que se denomina o fomento á contratación, pactado na última Reforma Laboral 2006.

4. En canto ao capítulo adicado ao desemprego, non garante prestacións suficientes, ademais de estar cada vez máis vinculado a medidas disuasorias para percibir a prestación durante o menor tempo posíbel.

5. A partida adicada a políticas de vivenda oriéntanse básicamente a financiar deduccións fiscais dos xa propietarios e empresas promotoras.

6. O Gasto Militar ascende a 25.066 millóns de euros.

No que respecta á sostibilidade ambiental, os PXE tamén mostran resultados desoladores:

1. En lugar de basear a economía no local, aparecen partidas adicadas á externalización da “nosa” economía: Fondos de Axuda ao Desenvolvemento (1.572 millóns de euros), Institucións Financeiras Internacionais (904 millóns de euros), axudas á exportación (57 millóns de euros) ou aportacións á UE (12.208 millóns de euros).

2. As partidas para o transporte máis impactante abundan: transporte aéreo (402 millóns de euros), estradas (4.220 millóns de euros), AVE (1.267 millóns de euros). En contraposición, a financiación para o desenvolvemento de medios de transporte sostibles, como o tren convencional, quédase moi curta (1.463 millóns de euros).
Fronte ás partidas sinaladas anteriormente que van a fomentar o quecemento global, as que son para loitar contra o cambio climático resultan moito menores: IDAE (81 millóns de euros) ou loita directa contra o cambio climático (163 millóns de euros).

3. As partidas de promoción do turismo (391 millóns de euros), fortemente ligado ao proceso urbanístico, e de construcción de nova vivenda (1.274 millóns de euros) tamén son consideradas como insostibles.
As partidas que se adican a conservación (517 millóns de euros), a defensa da costa (278 millóns de euros), a un desenvolvemento rural sostíbel (100 millóns de euros) ou á protección da pesca (52 millóns de euros) volven a ser menores que as de destrucción en base ao urbanismo.

Deste modo, CGT, Ecoloxistas en Acción e Baladre consideran que estes PXE supón:

- Un crecemento económico cada vez máis insostíbel, inxusto e desigual.

- Un crecemento que non contempla nin as consecuencias sociais, nin as necesidades sociais reais da poboación en xeral, e da máis empobrecida en particular.

- Un crecemento baseado na explotación das clases asalariadas e na esquilmación de recursos.

CGT, Ecoloxistas en Acción e Baladre

"O AVE de Barcelona a Galiza" esta dispoñible na rede

GAS — 2007-12-17T18:59-07:00

. ]]> "Aquilo que nos semellaba tan lonxano é xa unha realidade...O AVE esta chegando a Galiza. ¡Por fin!, dinnos, estamos á altura das cidades mais importantes do estado. Pero ¿Que pensan? ¿Qué opinan? ¿Como estan vivindo a chegada do AVE as persoas que habitan esas "priviliexadas" zonas? Este video pretende achegarnos as suas voces, para coñecer o presente do que para nos, amenaza con ser un futuro moi cercano. "

O visionado da documental nesta enlace:

http://tv.sants.org/?sec=1&pag=4&fit=07102700300402#video

Tamén comentar que en Euskadi houbo unha gran mani de 15.000 persoas contra o TAV, convocada pola Asemblea contra o Tren de Alta Velocidade:
http://www.sindominio.net/ahtez/?q=es/node/1110

Acto polo Dereito Social aoTransporte en Vigo

Precarias en Loita — 2007-12-14T10:46-07:00

Sábado 22 de decembro ás 17h. Acto de rúa na Porta do Sol de Vigo.
Por un novo modelo urbano e de mobilidade: Transporte Público Gratuito!!!
Convoca Precarias en Loita.
]]> POLO TRANSPORTE PÚBLICO GRATUÍTO e por un novo modelo urbano e de mobilidade

A posibilidade que posúen os individuos de trasladarse en tempos e custes accesíbeis e razonábeis é un dos condicionantes socioeconómicos que nos permite desenvolvernos intelectual, económica e socialmente.
No caso de cidades, grandes ou medianas, as carencias no transporte público implican para os individuos máis pobres enormes dificuldades para levar a cabo as súas actividades, tanto produtivas como sociais, empeorando as situacións de desigualdade e exclusión.

En Vigo esa función socializadora debería facela o autobús urbano, pero o billete é caro (e sobre todo tendo en conta os soldos) e os bonos son directamente os máis caros do estado. As medidas sociais para o transporte son insuficientes, cun enfoque de caridade e co argumento da súa falta de recursos tan só as pensionistas que cobran menos e o limitado número de xente que percibe a Renda Mínima de Inserción poden viaxar gratis. Moita xente con necesidade queda pois fóra destas medidas, e o que debería ser un dereito social para todas pasa a ser unha medida máis próxima á esmola.

Vitrasa, como boa empresa, só valora as liñas pola súa rendabilidade, polo que as máis longas que van aos barrios semirurais cada vez teñen menor frecuencia e peor servizo (algunhas nin marquesinas), mentres as circulares do centro como son as rendábeis teñen moita frecuencia. As carencias no servizo obsérvanse nos datos que refliten que o número de persoas que van ao traballo andando dobra ás que o fan en bus, ou que o tempo empregado para alcanzar os destinos en bus foi de media 5,5 veces maior ao empregado en coche (e en ocasións até 7 veces). A pesar disto Vitrasa sempre obtén a concesión e nestes presupostos municipais recibe 9 millóns de euros, bastante máis do adicado a cultura e educación.

Pero o seu apetito empresarial non ten límite e xa están preparando o terreo (apoiándose na suba do petroleo) para incrementar o prezo do billete a 1,15 € o ano que vén.

En todas as cidades e, en Vigo por suposto, o transporte de persoas e mercadorías é un dos principais problemas.

Normalmente as solucións que se aplican máis que resolver o problema o empeoran. Isto é porque a verdadeira solución só pode pasar por un cambio do modelo de mobilidade, baseado en conceptos como o ubanismo de proximidade, o fomento dos transportes alternativos e zonas de tráfico limitado.

O principal culpábel é un modelo urbano e territorial disperso e baseado no automóbil privado, con maiores necesidades de espazo de circulación e aparcamento (en xeral adícase máis do 50% do espazo urbano). A invasión imparábel do coche disminúe o carácter socializador e comunicador do espazo público, as rúas son para os coches, e os espazos para as persoas redúcense e marxínanse.

Este sistema impón, todo o que pode, a dependencia respecto ao automóbil privado (A construción e xestión de infraestruturas (urbanas e interurbanas) faise desde o punto de vista da optimización da circulación e o aparcamento):
Aparte dos problemas derivados da conxestión engádense outros como:

• A alta demanda de consumo de enerxía e materiais (a este sector corresponde no estado un 40% do total da enerxía consumida).

• A contaminación atmosférica (culpábeis da terceira parte dos gases de efecto invernadoiro emitidos no estado) por esta contaminación morren 3 veces máis persoas que polos accidentes de tráfico.

• O ruido (un dos principais problemas na nosa cidade).

• As horas perdidas en atascos.

• Os accidentes de tráfico (e todo o que supón como preocupación para toda a sociedade, gastos que xenera, etc).

• O deterioro da saude da poboación urbana debido aos procesos de sedentarización xerados polo modelo de mobilidade.

• A perda de autonomía por parte de grupos socais vulnerábeis (como a infancia que debido ao tráfico e ás distancias non pode desprazarse soa, nin para xogar, nin para ir a clase, etc).

O sistema actual, realza as ventaxas do uso do automóbil individual e penaliza as posibilidades dos denominados medios de transporte alternativos (peóns, bicicleta e transporte colectivo nas súas diversas variantes) mediante o aumento das distancias urbanas debido á dispersión das actividades en polígonos monofuncionais: Uns para traballar (polígonos industriais), outros para consumir (hipermercados), outros para a saúde (grandes estruturas hospitalarias fronte ao deterioro dos servizos e equipamentos de proximidade), outros para o ocio (centros comerciais), outros para a educación), etc. Sen esquecer a presión comercial da industria automobilística, así como a suxestión económica e cultural (prestixio social, concepción mal entendida do dereito á mobilidade confundida co dereito ao aparcamento e á circulación).

Por desgraza os coches non son o noso único problema. En Galiza vemos como as Administracións se empeñan en manter e promover os medios de transporte máis insostíbeis e elitistas, como é caso dos aeroportos galegos que hai máis dos que necesitamos e, polo tanto, son infrautilizados.

E por outra banda a obsesión pola construción de infraestruturas de dimensións faraónicas, xustificada co argumento falso de solventar atrasos históricos. Desmantelan as necesarias conexións por tren coas aldeas e vilas, mentres dilapidan miles de millóns nun medio de transporte elitista e innecesario como o AVE/TAV, isto vai asociado ao modelo de crecemento sustentado nas grandes cidades fronte ao illamento e abandono das vilas e zonas rurais. A alta velocidade ademais é insostíbel enerxeticamente, cun impacto ambiental gravísimo e irreversíbel sobre o territorio, así como sobre as poboacións e barrios que afecta e atravesa. E por se isto fora pouco leva aparellado graves pelotazos urbanísticos.

En canto a comunicacións pola Ría, ameazan con liberalizar totalmente o tranporte marítimo e que deixe de ser un servizo, o que levará a un recorte das viaxes, xa que para as empresas só contan as que sexan rendábeis, e unha segura suba dos prezos.

Algo similar pasa xa coas comunicacións por Autobús Interurbano, moi caras e insuficientes, transportes de utilidade social como o que debería existir co cárcere de A Lama, foron suspendidos xa fai tempo.
Para mellorar o modelo urbano e que o transporte sexa un DEREITO SOCIAL, reclamamos:

• Que o transporte público sexa gratuíto para todas e de forma inmediata para as paradas e persoas sen recursos.

• Reducir a dependencia respecto ao automóbil, os impactos dos desprazamentos motorizados, reducindo os seus consumos e emisións locais e globais, convivindo cos demais usuarios das rúas en condicións de seguridade aceptábeis.

• Que se potencien de verdade os transportes alternativos poñendo as condicións que permitan á xente poder camiñar, pedalear (CARRIL BICI) ou utilizar o transporte colectivo en condicións adecuadas de accesibilidades, comodidade e seguridade.

• Que o TREN convencional (como medio de transporte máis limpo para grandes distancias) sexa realmente ferramenta de vertebración do mundo rural e o urbano na Galiza (xa que o AVE só comunicaría ás grandes cidades).

• Que o transporte marítimo de persoas pola Ría non se liberalice, e sexa un verdadeiro servizo público.

• Evitar a expansión dos espazos dependentes do automóbil, freando a expansión do urbanismo dependente deste.

• Reconstruír a proximidade como valor urbano, recreando as condicións para realizar a vida cotiá sen desprazamentos de longa distancia.

• Recuperar o espazo público como lugar onde poder convivir. De lugar de paso e espazo do transporte, as rúas teñen que ser tamén lugar de encontro e espazo de convivencia multiforme.

Precarias en Loita

mani :: por un novo PXOM :: contra a violencia urbanística

a Ría non se vende — 2007-12-10T17:45-07:00

saída o sábado 15 ás 18:00, desde a rúa Príncipe, fronte ao Marco.
Cartaz ]]> !

. :: actiVIDAdes para ista semana na "cova" :: .

caleidoskopio — 2007-12-10T15:17-07:00

obradoiros :: xuntanzas :: palestras :: lecer :: acción na rúa :: ... ]]> abrindo güifi :: ciber obradoiro

Mércores 12 ás 17:00

Mércores Dixitais... en abert0

Exercicios prácticos para conectarse a redes wifi... pechadas con chave wep.

.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.....

Xira por Atenco :: palestra

Venres 14 ás 21:00

Poderemos escoitar e falar con duas mulheres de Atenco. Platicarannos da represión e resistencia desta comunidade situada perto do distrito federal de México.

Organiza: fuga em rede

.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.....

Contra a Violencia Urbanística :: por un novo PXON :: Mani

Sábado 15 ás 18:00 na rúa Príncipe, fronte ao Marco

Convoca: "a Ría non se vende"

.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.....

Malandraxe presenta: noite de circo

Sábado 15 ás 21:30

Poderemos delietarvos con espectáculos de malabares e circo

.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.....

elektrobradoiro :: obradoiro eléctrico

Domingo 16 ás 17:00

principios básicos... e trabalho práctico

pasatemmm (non o dubides) pola cova

.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.:·:·.....

E tamen...

Tódolos luns das 20:15. as 21:30 asembleas abertas do Grupo de Axitación Social (GAS)
Tódolos luns ás 22:0. e sábados ás 12:00 ensaios do "Coro Libertario", himnos e cancions revolucionarias...
Tódolos martes a partir das 17:00 xuntanzas de traballo do grupo pro-siquicos, ForzasEsquizoA
O primeiro e tercer martes de cada mes a partir das 20:30 xuntanzas do grupo ecoloxista VerdeGaia
Tódolos mércores das 17:00 as 19:00 xuntanza, ou similar, do .:trebelab:. colectivo maís ca binario que "fai que curra" temas vencellados a cultura e software libre... pero estaremos todo o día para resolver as vosas dúbidas, entre ensaladas e pratos de código aberto.
Tódolos venres das 17:00 as 19:00 xuntanza da equipa de traballo sobre Consumo Conscente da Asociación
Todolos sábados a partir das 20:00 a "hora do café" do grupo pro-siquicos, ForzasEsquizoA

Horarios da barra/cociña

Pola mañan de luns a vénres das 11:00 ás 16:30
- Servizo de Comedor entre as 13:00 e as 16:00
Seráns de Martes a Xoves das 19:00 ás 00:00
Seráns de Venres e Sábados das 19:00 ás 01:00
Luns tarde local aberto para colectivos

Barra "altenativa", con productos de comerzo xusto, artesanais, biolóxicos... e comidas caseiras 100% vexetarianas, libres de inútil sofremento animal.

:: para estar ao día das actividades: bolezine.arkipelagos.net

:: para aprender a facer as receitas da cociña da "Cova": receitas.arkipelagos.net

:: para entender parte das nosas inquedanzas: sindominio.net/caleidoskopio

"A Cova dos Ratos", Romil 3 Baixo, Vigo - Galiza

O passado corrupto de Dolores Villarino ao descuberto

Novas da Galiza — 2007-11-30T19:02-07:00

Já está disponível o pdf do Novas da Galiza que aborda a trama urbanística de Vigo nas passadas décadas, em que Dolores Villarino tivo um papel destacado como vereadora de Gestom Urbanística.
Novas da Galiza 59 ]]> O desenvolvimento urbanístico da maior cidade galega foi afinal um cobiçado prato para políticos e empresários. Da época de Manuel Soto até o actual governo presidido por Abel Caballero as sucessivas vereaçons municipais estivérom envolvidas em escándalos imobiliários que sempre contárom com a sua responsabilidade necessária. 26 vereadores e vereadoras chegárom a estar imputadas polo Tribunal Supremo num processo penal por prevaricaçom e malversaçom de fundos públicos que surpreendentemente mantivo a impunidade para toda a classe política. Neste intrincado litígio sobressai o nome da actual presidenta do Parlamento autonómico, Mª Dolores Villarino Santiago, responsável directa polo anulado Plano Geral de 1993 e a mesma que entregou em maos privadas o parque de estacionamento da rua Rosália de Castro. Mediadores de operaçons urbanísticas, empresários sem escrúpulos e políticos corruptos componhem umha rede em que participam os três principais partidos.

http://www.novasgz.com/pdf/ngz59.pdf

Se convocan manifestaciones en todo el estado por una vivienda digna

Stop especulación! — 2007-11-23T12:23-07:00

Stop especulación! La nómina de mi padre (Artículo de Forges en El País)

'La nómina de mi padre en diciembre de 1979 era de 38.000 pesetas. Él trabajaba como peón en una obra. En ese mismo momento le ofrecieron comprar una casa. Le pedían un total de 500.000 pesetas por ella. Decidió no arriesgar y continuar viviendo en régimen de alquiler, en unas condiciones muy buenas. Se trataba de una casa modesta pero muy bien ubicada, en pleno centro de un pueblo cercano a Barcelona. A los pocos meses mi padre y mi madre compraron un terreno en otro pueblo de la misma provincia y en menos de cinco años de esfuerzo ya habían levantado y pagado una vivienda de 120m2.

Han pasado 27 años. En 2006 y en el mismo pueblo donde viven, un piso modesto de 75m2 a las afueras no se encuentra por menos de 35 millones de pesetas, y estoy siendo muy generoso.

En el año 1979 el coste de un piso era del orden de 14 mensualidades de un peón de obra 38.000 pts/mes x 14 meses = 532.000pts. El sueldo en 2006 de un universitario recién titulado en ingeniería informática sin experiencia profesional no llega a las 200.000 pesetas mensuales. En el año 2006 una vivienda modesta cuesta 175 mensualidades (14 anualidades!!!!) de un ingeniero informático.

200.000 pts/mes x 175 meses=35.000.000 pts.

Los jóvenes de hoy necesitaríamos cobrar 2,5 millones de pesetas mensuales para estar en igualdad de condiciones con nuestros padres que compraron una vivienda a principios de los años 80.

2.500.000 pts/mes x 14 meses = 35 Mill. de pts

Los pisos en el año 2006 deberían costar 2,8 millones de pesetas para que los jóvenes de hoy estemos en igualdad de condiciones con nuestros padres en 1979.

200.000 pts/mes x 14 meses = 2.800.000 pts

No encuentro adjetivo alguno en el año 2006 para calificar lo que mi padre consideró arriesgado en 1979. Está claro que los pisos no van a pasar a costar de la noche a la mañana 30 veces menos, de 35 a 3 millones. También está claro que no voy a cobrar 2,5 millones de pesetas mensuales, por muy buen trabajo que encuentre y por muchos estudios que tenga. Lo primero que se le ocurre a uno es seguir viviendo en casa de sus padres y ahorrar el 100% del sueldo durante los próximos 14 años, para el año 2020 (yo rondaré ya los 40 años de edad) tendré el dinero suficiente para comprar una vivienda al coste del año 2006 pero, por supuesto, no al coste del año 2020. Evidentemente esta ocurrencia la desecha uno antes de hacer cualquier cálculo. Aunque un joven bienintencionado consiga ahorrar 2, 4 o 6 millones con mucho esfuerzo en pocos años, a día de hoy nunca podrán evitar:

1) Pedir un préstamo al banco a 40 o 50 años (si consigues ahorrar 2, 4 o 6 millones puedes reducir el período a 35 - 45 años, pero 5 años no suponen prácticamente nada cuando estamos hablando de medio siglo de pago). Te darás cuenta de que no vives en una democracia sino en una dictadura. El dictador no se llama Francisco Franco, sino La Caixa, BSCH, Banc de Sabadell o, en general, 'la banca'. Ni siquiera tendrás la libertad de decir lo que piensas a, por ejemplo, tu jefe, no vaya a ser que cierre el grifo y no puedas pagar al dictador.

2) La otra solución es pagar un alquiler de por vida. En este caso el dictador se llamará Juan García, José Pérez o Pablo el arrendador. La situación no es distinta a 1).

Después de esta reflexión ten la delicadeza de no decir a un joven que su problema es que no ahorra, eso fue válido para ti en 1979, incluso era valido para algunos jóvenes en 1999, pero no en 2006, en 2006 sólo consigues cargar con más impotencia, si cabe, al muchacho. El esfuerzo de nuestros padres, sin duda alguna admirable, no era estéril (podían obtener una vivienda de propiedad en un período de 5 años). El mismo esfuerzo realizado por nosotros, los hijos, sólo llega para quizá reducir en 5 años una hipoteca de medio siglo. La vivienda nunca fue un objeto para enriquecerse, sino para vivir y es de lo poco material que sí necesitamos. La ley del libre mercado puede establecer el precio de los televisores de plasma al precio que quiera... yo no los compraré... pero nunca tuvimos que permitir que esa misma ley fijara el precio de la vivienda, porque todos Necesitamos vivir en una y no todos podemos pagarla. Los jóvenes, incluso aquellos que tenemos estudios superiores, no podemos competir'.

Forges, EL PAÍS, 2/5/2006

Nota: Tenemos que hacernos oír, todos juntos somos más fuertes!

RAZÓN: Después de la primera sentada por una vivienda digna se han convocado muchas otras, todas ellas desorganizadas y disgregadas en unas pocas ciudades. Este es un problema a nivel estatal, es por eso que se convoca una Macro-Manifestación, no una macro-sentada, para el *SABADO 23 DE DICIEMBRE A LAS 17:00 HORAS*, se convoca con tanta antelación para que se difunda lo máximo posible, se ruega a todo el que reciba este mensaje que lo difunda de todas las formas que se le ocurran, panfletos, mails, foros de internet, cartas a los medios de comunicación, a todo tipo de asociaciones...

COMO SE REALIZARÁ: Esta manifestación se hará en forma de marcha cortando el tráfico por las principales calles del estado español ya que ha quedado claro que las simples sentadas no son atendidas, aunque nunca se abandonará el espíritu pacífico con el que esta iniciativa ha nacido. Si la policía detiene la marcha, se volverá al punto inicial pacíficamente, sin enfrentamientos, y se esperará a que se pueda reanudar, en el caso de no poder hacerse, se convertirá en una sentada más pero se habrá llamado más la atención. Debido a las fechas navideñas de la MACRO-MANIFESTACIÓN el eslogan principal 'No podemos volver a casa por navidad porque todavía no nos hemos marchado de ella.'

CIUDADES CONVOCADAS : (Si la tuya no está ponla)
Tarragona: Plaça de l'Ajuntament
Girona: Plaça de correus DEVESA
Barcelona: Plaça Catalunya
València: Plaça de San Agustí
Madrid: Puerta del Sol
Huesca: Plaza Navarra
Zaragoza: Plaza del Pilar
Salamanca: Plaza Mayor
Valladolid: Plaza Mayor
Iruña: Plaza del Castillo
Vigo: Puerta del Sol
Elche: Plaça Baix Collado
Villalba (Madrid): Plaza del Ayuntamiento
A Coruña: Plaza de Maria Pita
Toledo: Plaza de Zocodover
Córdoba: Plaza de las Tendillas
Palencia: Plaza Mayor
León: Plaza de San Marcelo
Bilbo: Plaza del Teatro Arriaga.
Granada: Fuente de las Batallas
Badajoz: Plaza de San Francisco
Málaga: Plaza de la Constitución
Sevilla: Plaza Nueva
Albacete: Plaza del Altozano
Talavera de la Reina: PZ EL PAN
Santa Cruz de tenerife: Plaza Weyler
DONOSTIA: alderdi eder.
CALAHORRA: en el ayuntamiento.
Huelva: Plaza de las monjas
Si crees que eres libre es que no has volado lo suficiente como para encontrarte con tus rejas.

Todos unidos, a ver si los políticos se dan cuenta de que los políticos sordos no deben hacer política

Presentación pública de Galiza Non Se Vende

lksf — 2007-11-18T13:19-07:00

Este venres 16 de novembro presentouse en Compostela a rede Galiza non se Vende, esta agrupa a máis de 60 colectivos ecoloxistas, sociais e veciñais de toda Galiza. ]]> Comunicado de prensa

As organizacións e colectivos que conformamos a Rede Litoral Vivo, entendemos necesario estender esta rede cidadá para incorporar a outras plataformas e entidades cívicas cuxo principal obxectivo é acadar unha xestión máis sustentábel e solidaria dos nosos recursos naturais e pular por unha ordenación do territorio racional e socialmente xusta. Alén do litoral, hoxe están ameazadas grande parte do noso patrimonio natural, o patrimonio histórico e etnográfico e mesmo os xeitos de producción propios, pola extensión dun modelo económico insolidario e depredador ao servizo dos intereses capitalistas e especulativos.

Por iso, e para extender na nosa acción cívica a eses eidos, é polo que acordamos pasar a denominarnos Rede GALIZA NON SE VENDE. As nosas accións irán xa que logo encamiñadas a:
Intercambiar información e experiencias entre persoas e colectivos en defensa do patrimonio natural, social e cultural de Galiza e dos seus valores ambientais propoñendo alternativas de uso, conservación e restauración que manteñan a súa integridade. A Rede GALIZA NON SE VENDE actuará de multiplicadora dos esforzos destinados a xerar alternativas e cambios no modelo de xestión do territorio.
Apoiar ás mobilizacións sociais en defensa dos valores do territorio e actos de protesta pola represión e a inxustiza (denuncias, xuízos) contra persoas e colectivos que pacificamente están a exercer o libre dereito a defendelo e da súa legalidade, difundindo alertas e convocatorias de mobilización.

Difundir as novas dos colectivos, logrando que transcendan do ámbito local, convertendo a Rede GALIZA NON SE VENDE nunha ferramenta de amplificación da problemática do territorio galego e permitindo adoptar unha visión de conxunto das agresións ao noso patrimonio natural.
Aumentar a sensibilización social mediante a divulgación e a concienciación da cidadanía ofrecendo unha canle de denuncia e participación activa.
Xerar sinerxias que permitan mellorar a capacidade de presión sobre gobernos e empresas sumando as forzas dos colectivos integrantes.

A Rede, da que non farán parte forzas políticas e sindicais, será horizontal e cunha estrutura mínima. O protagonismo será dos colectivos integrantes. Facemos dende aquí o chamamento a incorporarse a ela a tódolos grupos sensibilizados pola protección do noso territorio.

Este movemento nacido como Rede Litoral Vivo e hoxe rebautizado como “Galiza non se vende” ten un dos mais grandes obxectivos que un pobo poida procurar: unha terra viva e unha vida digna para tod@s. E comeza con un chamamento á acción, a amosar a oposición cidadán ao terrible ritmo de destrución que está a sufrir o territorio galego: un plan de acuicultura pensado para as multinacionais; un plan de portos deportivos que supón un terrible ataque á riqueza natural das nosas costas; unha lei de minaría que fai explotables todos os tipos de chan, incluso os de protección de espazos naturais; unha lei de pesca que pretende privatizar o marisqueo e tirarlle o poder de decisión as confrarías; un urbanismo salvaxe que as administracións non son quen de conter; a proliferación de parques eólicos e centrais hidroeléctricas privatizando os recursos públicos; a desprotección de miles de hectáreas antes protexidas coa creación dunha nova Rede Galega de Espazos Protexidos; Reganosa, coa súa perigosa e ilegal situación……Nunca os ataques foron tan sistemáticos nin contaron con tan unánime silencio político. É a cidadanía a que ten que reaccionar e manifestarse na data proposta do vindeiro 17 de febreiro en Compostela para berrar que Galiza non está en venda e se van esixir responsabilidades aos que tentan malvendela.

Por unha terra viva e unha vida digna para tod@s

Video da viaxe de Silvia da Eskalera Karakola por Galiza

piratasgz — 2007-11-09T13:23-07:00

Este video realiza un resumo, nada curto, da viaxe que realizou a compañeira Silvia do centro social feminista de Madrid "La Eskalera Karakola" por Galiza do 24 ao 28 de outubro pasado. ]]> http://piratasgz.blip.tv/file/471426/

Clicando nesa ligazón podedes ver o video que vos apresentamos máis polo miúdo a continuación:

A súa experiencia nos máis de dez anos de percorrido deste centro social de mulleres, asi como as súas reflexións sobre feminismo, identidades sexuais, as reconfigracións no mundo do traballo ou as mudanzas desde a okupación dos anos 90 até agora, e en definitiva, o que nos transmitiu eses dias sobre como repensar a vida, a política e os centros sociais queremos compartillalo con este video.

Participou en encontros nos centros sociais A Revolta de Vigo, e no Atreu na Coruña, e por último nunhas xornadas de igualdade organizadas polo Concello de Mugardos.

O que aconteceu nestas xornadas (podedes velo a partir do minuto 16,55) en Mugardos non estivo alleo á polémica pola Planta de Gas nesta ría, e Silvia interveu falando da situación, e mesmo ao chegar comentou á concelleira "estaría ben que as xornadas fosen no Concello coa xente fechada", inxenuamente, porque a propia concelleira de Igualdade é moi belixerante con este tema.

Despois desta charla saberiamos, ao ir até o feche e falar cos viciños e viciñas de Mea, que, en realidade estas xornadas estaban pensadas para amolar ás xente que ocupan o salón de plenos desde hai máis de cen días, pois querían que se celebrasen ali para desprazalas até o vestíbulo; pero as viciñas decidiron inscreberse nas xornadas e meter por rexistro un escrito no que dician que estarían encantadas que as xornadas se celebrasen alí e que non terían ningún problema en recoller todo e axudar nas xornadas. Como a estratexia non lle funcionou ao Concello desprazaron as xornadas a un instituto ao que non foron nin dez persoas..

De todo isto é relato este video, desde a chegada até a despedida.