Para rematar o acto limos o texto do tríptico que repartimos:

Estamos en ruta polas rúas de Vigo, para sinalar anomalías urbanas que se volveron tan normais que xa nos pasan desapercibidas, a especulación e as vivendas abandonadas non só están integradas na paixase senón que se convertiron no motor avariado deste modelo de cidade insostíbel. Deixan que se deterioren vivendas ao mesmo tempo que planifican dobrar o espazo urbano co novo PXOM, e isto a pesar de que na actualidade hai 20.000 vivendas baleiras, outras 10.000 como segunda residencia e medio millar abandonadas sen máis.

E por se isto non foxe suficiente os proxectos de ampliación do Porto ou a futura chegada do AVE, ademais de destruír o noso contorno de forma irreversíbel, traen aparellados monstruosos pelotazos urbanísticos, tanto de vivendas coma de centros comerciais.

Por iso paga a pena pasar polo barrio do Cura. Para coñecer de preto un barrio que esmorece día a dia. Sabías acaso que para que se aproben os seus planos de derrubalo e construír sobre os seus restos, tiveron que arrincalo do que se considera Casco Vello sen máis escusa que a cobiza e as ansias de beneficio?.

Casas que en corenta anos non obtiveron permisos para ser reparadas, e por suposto ningún tipo de axuda para ser rehabilitadas, están agora en mans das especuladoras KARPIN S.L., ING Real State e Royal Bank of Scotland. Non hai dúbida do carácter especulativo de montruos financeiros coma Ing que non dubidaron en inflar de millóns á anterior alcaldesa para facer o adefesio ilegal do Centro Comercial Gran Vía.

Agora todos estes voitres pretenden arrasar totalmente este barrio, no que tras décadas de abandono apenas quedan residentes orixinarias. Sobre estas humildes casas de mariñeiros proxectan facer centos de vivendas de luxo e superluxo, un hotel no que nunca nos deixarían entrar, etc. Mesmo edificios cunha fachada a conservar por razóns arquitectónicas, como o foi o das “Hermanitas de los Enfermos Pobres” van ser totalmente destruídos.
Se o mirador de A Laxe xa pouco conserva dese nome co monstruo de Centro Comercial, pouca esperanza haberá para que desde o paseo de Alfonso se vexa a Ría cando constrúan todos eses edificios.

E o facemos hoxe, 6 de outubro, para coincidir máis unha vez co berro doutras moitas cidades de Galiza e de todo o Estado, esixindo o dereito social á vivenda, nun contexto no que os datos económicos invariábelmente dan a razon ás que anunciaban os perigos da burbulla inmobiliaria, fronte á irracional euforia constructora das especuladoras:

A pesar de seguir lonxe do nivel do Estado, o PIB galego segue crecendo (ao igual cá inflación), polo visto débese ao impulso do ladrillo, pero nun momento no que a crise se fai patente no Estado, non se pode esperar que aquí dure moito máis (en agosto creceu o paro no sector). Europa xa advirte dun menor crecemento pola desaceleración das vendas das vivendas.
Tras o desastre das hipotecas de alto risco no USA, as pérdidas nas Bolsas e a crise de liquidez de bancos especializados en hipotecas en Gran Bretaña, no resto de Europa e no Estado os créditos e as hipotecas soben sen parar e se endurecen moito as condicións (do que se resenten sobre todo as economías familiares), os pisos tardan moito máis en venderse, o sector inmobiliario xa non xera a mesma riqueza e o seu estancamento é imparábel.

A caída das vendas en Galiza e a saturación do mercado provocou que se pecharan medio millar de inmobiliarias na nosa cidade e 2.300 en Galiza.
Agora que xa nin a inxección de cartos ás especuladoras e hipotecarias, nin as informacións tranquilizadoras poden ocultar a crise, os políticos lanzan medidas electoralistas e insuficientes como a lei do solo (máis VPO coma se iso evitase a especulación, etc) e as promesas de axudas ao aluguer.

Nós rebelámonos contra todo isto e reivindicamos a vivenda como dereito social fundamental. A participación da cidadanía na sociedade só se producirá coa capacidade real de exercer dereitos sociais, coma o da vivenda, o dos desprazamentos, o dos espazos públicos ou o dereito a ter a cidade que necesitamos e desexamos. Para isto debemos impedir as actuais políticas sobre o solo, de forma que non sexa posíbel a especulación e este desenvolvemento insostíbel.

Para conseguilo propoñemos estas medidas:
1. Limitación do prezo dos alugueres e do prezo dos pisos, de modo que non teñamos que pagar en ningún caso máis do 30% da nosa renda polo aluguer ou a hipoteca.

2. Anulación do PXOM en trámite, feito sen participación real da veciñanza e que só atende aos intereses de grandes multinacionais, coma Citroën, ou de capitais especuladores inmobiliarios.
Paralización dos planos de crecemento urbano até que non sexa socialmente necesario a construción de novas vivendas.
3. Reforma de la "Ley de Arrendamientos Urbanos" (LAU) dado que nos opoñemos a: os aumentos ilimitados dos alugueres, a facilidade actual de desafiúzo por impago, etc.

4. Medidas que garantan a efectiva transparencia dos Rexistros da Propiedade, por exemplo, a obriga de informar a todas as partes implicadas na venda dunha leira ou dun piso.

5. A penalización dos inmóbeis baleiros, sen utilizar ou abandonados (mediante o aumento do IBI, a ameaza de expropiación ou a cesión forzosa) e a despenalización da okupación.

6. A prohibición de venda de solo público.

7. A tipificación das prácticas de acoso inmobiliario como vulneración do dereito á vivienda e a súa erradicación.

8. A paralización do Plano do Porto (aterramentos, etc) e a anulación de calquera agresión á ría e á costa.

9. O respecto á diversidade territorial de Vigo e a protección das zonas rurais fronte ao crecemento urbano descontrolado.

10. Creación de verdadeiros espazos sociais públicos autoxestionados pola propia cidadanía.

Precarias en Loita

Umhas images máis do roteiro...

...e algumhas máis

Neste enlace:
 http://www.flickr.com/photos/axluar/