Non imos entrar aquí no problema concreto do porqué perdeuse a guerra; pero, aos que razoan deste xeito podíaselles responder con outra pregunta: E cantas semanas tardaría en vencer o alzamento militar de non existir a Fronte Popular?

O certo é que, no seu conxunto, a política de Fronte Popular desenvolvida en España e moitos outros países foi a primeira gran contribución histórica dos comunistas á causa da liberdade e o socialismo desde o derrocamento do Imperio ruso.

Que foi a Fronte Popular?

Ante a onda fascista que ameazaba con mergullar Europa e Asia dos anos 30 e que, logo da subida de Hitler ao poder en Alemaña levaba inexorablemente á guerra, a III Internacional, na súa VII Congreso de 1935, fixou o obxectivo de concentrar todas as forzas contra este inimigo, contra a fracción máis reaccionaria e perigosa da gran burguesía. Para iso había que unir todas as clases, partidos e sindicatos así como todos os países e gobernos que, dunha ou outro xeito, estivesen ameazados polo fascismo. No terreo internacional, esta unidade debía forxarse mediante acordos, pactos, accións conxuntas, etc., contra os gobernos fascistas máis agresivos, que eran os instigadores da guerra (Alemaña, Italia, Xapón). Había que levantar unha poderosa fronte pola paz que se opuxese ás ocupacións e anexións de países, como as de Austria, Checoslovaquia e China, á intervención descarada nos asuntos internos doutros Estados, como foi o caso das tropas alemás e italianas no bando franquista durante a nosa guerra, etc. Nalgúns casos, como o de España, esta unidade nunha Fronte Popular era absolutamente indispensable para resistir á escalada interna da contrarrevolución fascista.

A opinión de José Díaz.

José Díaz, secretario xeral do PCE de 1932 a 1942, resúmenos o significado concreto que tivo aquí a Fronte Popular:
?A Fronte Popular, en España, constituír, e segue sendo ata hoxe, unha especie de coalición electoral das forzas obreiras e republicanas de esquerdas. Con excepción do Partido Comunista, e en parte ?aínda que non con toda a claridade que se precisa- do á esquerda do Partido Socialista, os dirixentes de todos os outros partidos que participan na Fronte Popular (non as masas, pois estas ven na Fronte Popular, non só unha fronte electoral, senón tamén extraelectoral), considérano como unha coalición electoral e non aspiran a outra cousa. (...)".
?Só o Partido Comunista mantivo unha posición xusta e firme nesta cuestión, propugnando por que a Fronte Popular sexa unha fronte de loita non só nas eleccións e no Parlamento, senón principalmente na rúa, unha fronte que organice e agrupe a todas as masas traballadoras e que sirva como garantía para o cumprimento por parte do Goberno do pacto electoral e para levar adiante o cumprimento e as solución de todos os problemas vitais dos obreiros, campesiños e masas traballadoras en España. O Partido Comunista loitou por dar á fronte Popular este carácter e conseguiuno en parte (?). O Partido Comunista loitou e segue loitando por organizar á fronte único proletario e pór a este como base, como garantía da Fronte Popular Antifascista?.
"Non hai que disolver a Fronte Popular, senón todo o contrario: reforzalo e convertelo nunha verdadeira fronte de loita antifascista; estender e vivificar as Alianzas Obreiras e Campesiñas en todo o país; conseguir a unidade sindical e a unidade orgánica e política do proletariado: velaquí as condicións que poden asegurar o logro das aspiracións das masas traballadoras (...).

O seu sentido actual.

Desenvolver nas nosas condicións a experiencia da Fronte Popular significa realizar un feixe de tarefas inseparables, que se poden resumir en: favorecer a unidade de acción con todos os que se opón dunha ou outra forma, en maior ou menor grao, ao gran capital español e ás políticas antipopulares, así como aos instigadores de novas guerras imperialistas; estreitar as filas da clase obreira en todos os terreos, fortalecer as súas organizacións de masas, combater a división sindical; e traballar pola unidade política da clase obreira.

LQSomos. Ferran Fullá. Febreiro de 2008

Las últimas elecciones democráticas
 http://www.loquesomos.org/lacalle/memoria/Lasultimaseleccionesdemocraticas.htm