Guante de seda, punho de ferro.

Así é como o Imperio, o Grande Irmao, o Pensamento Único -chamádelle como queirades- consigue que consintamos a imposición de mecanismos de control en beneficio dun hipotético benestar que únicamente desfrutan os que viven a conta da nosa precariedade, do noso medo... e o que é peor: da fame -cando non da vida- de millóns de seres humanos, sobre todo mulleres e crianzas, que pagan coa súa vida o delito de ter nacido nos dominios de calquera xacemento dos que alimentan a opulencia das sociedades "civilizadas".

Pola nosa parte, quen vivimos nesas sociedades "civilizadas" vemos como o noso espazo de liberdade personal se ve limitado día a día e a toda velocidade por tecnoloxías especialmente invasivas: videovixianza nas rúas e agora tamén no traballo, identificación biométrica, chips nos pasaportes, pegadas dactilares dixitalizadas, identificacion RFID, posicionamento GPS, escoitas telefónicas.

Todas estas tecnoloxías só teñen un propósito: saber qué mercamos, qué facemos, onde estamos, qué pensamos en cada momento. Deste modo cando detectan unha "desviación" das pautas que marca o sistema, inician a secuencia de "correción": represión, criminalización, persecucións, despidos... o que sexa preciso para manter a "estabilidade" (social, económica...) do sistema.

Pero cómo consiguen implantarnos todos estes chips e controis sen que nos decatemos, sen que ninguén proteste? Resulta obvio que un mecanismo moi útil é o da ameaza: por exemplo meténdonos medo co terrorismo para xustificar así a obriga de identificarnos, de investigar o noso pasado, coñecer os libros que lemos, acceder ás nosas contas bancarias, intervir as nosas comunicacións electrónicas e un longo etcétera.

Pero existe outro mecanismo, moito máis sutil pero igualmente efectivo: guante de seda, punho de ferro. O mecanismo que consiste en seducirnos, en deixarnos pensar que somos nós os que decidimos empregar esas tecnoloxías, facernos crer que as cámaras na rúa son beneficiosas para a sociedade, ou que os empresaurios teñen o dereito a vixiarnos durante a xornada laboral, ou que o chip do pasaporte permitirá que viaxemos moito máis seguros.

Ese é o mecanismo que están a empregar, dende fai moitos anos, para que as nosas computadoras, as que empregamos para buscar información, para mandar mensaxes, para chatear coa nosa xente, para ligar, para escreber artigos e opinións... para que as nosas computadoras poidan ser controladas en todo momento polos policías do sistema: en beneficio da nosa seguridade, do progreso económico, da estabilidade do sistema.

Como podes supoñer se é que chegaches eiquí, estou a falar do coñecido Windows: ese sistema operativo da corporación multinacional norteamericana Microsoft, que ninguén sabe por qué pero resulta que está instalado "por defecto" na maior parte dos nosos ordenadores: dos nosos, dos nosos familiares e amigos... das nosas empresas... dos nosos governos.

Pero agora sí sabemos por qué. Xa sabemos cómo o fan, por que están intentando facelo na Galiza agora mesmo. Primeiro seleccionan a rede de ordenadores que queren "colonizar". Despois identifican os valores identitarios que nesas redes teñen denotacións positivas... e finalmente lanzan unha campaña de publicidade na que buscan convencernos de que usar Windows reforza -ou polo menos non contradice- eses valores identitarios.

Eso é o que está a suceder na Galiza agora mesmo. Microsoft chega con guante de seda para despois golpear con punho de ferro.

Os de Microsoft Ibérica (a filial de Microsoft para España e Portugal) detectaron que a "sociedade-rede" galega estaba comezando a substituir os seus Windows vellos por Linux novos. Por se eso fora pouco, detectaron que o seu negocio na Xunta estaba comezando a perigar pola teima dalgunhas consellerías de esixir software libre nas súas contratacións. Así que facía falta contraatacar.

En primeiro lugar identificaron os principais valores identitario da "sociedade-rede" galega; e como é lóxico, atoparon que o noso idioma era seguramente o máis importante. Chegaron á conclusións de que si poñían o Windows en galego resultaríalles moito máis fácil "vendernos" a moto do Windows. Puxéronse mans á obra e aquí os temos: a presidenta de Microsoft Ibérica, presentando o Windows en galego, apadriñado nada máis e nada menos que polo Presidente da Xunta, Emilio Pérez Touriño, e bendecido pola nefasta Secretaria Xeral de Política Lingüística, esa da que Isaac Díaz Pardo dixo ser a "señora encargada de que o galego morra dignamente".

 http://www.elcorreogallego.es/index.php?idMenu=11&idNoticia=285851

Non só é que o Windows esté en galego. É que ademais conta co apoio oficial dos (supostos) representantes políticos de Galiza. Ou sexa que Windows non pode ser malo. Windows é bó.

Quen se preocuparía entón de ter un Windows instalados? Até os mais patrioteiros nacionalistas estarían orgullosos de poder amosar o seu Windows en galego, xa somos alguén, hasta os de Microsoft recoñecen a nosa identidade, ouh, sí, se Castelao levantara a cabeza estaría orgulloso de nós.

Unha xaula non deixa se ser unha xaula aínda que os barrotes sexan de ferro. E Windows non deixará de ser unha ferramenta de control do sistema por moito que o traduzan ao noso idioma:

 http://chuza.org/historia/os-servizos-segredos-americanos-colaboran-do-desenrolo-de-windows-vista/

Esta é a metodoloxía que empregan os de Microsoft para instalar o seu control remoto en todos os computadores do mundo. Pouco a pouco están instalando o Sistema Operativo Global na maior parte das nosas computadoras. E impedirllo é tan sinxelo como demostrar que todo esto do Windows en galego é MENTIRA, que NON FUNCIONA, e así estaremos contribuíndo para que a xente non instale o Windows Vista, que a versión perfeccionada dese novo control remoto que nos queren implantar.

Sabemos que o Windows é unha ferramenta de control, pero como está en galego non nos importa tanto. E se todo o mundo o usa por algo será. Sí: por que estamos aborregados/as, por que a nosa capacidade crítica está reducíndose a escoller entre a marca de iougur e por que como cidadáns, deixamos que os nosos (supostos) representantes políticos lle dean cobertura a estas estratéxias que a fin de contas tamén lles benefician a eles.

POIS NON.

Levo anos traballando con ordenadores. Lembro cando fai anos os de Microsoft respondían que o Windows 95 nin o había en galego nin o ía haber tampouco por que non garantizabamos un mercado suficientemente grande. Non vos sona esto ás excusas de Política Lingüística para non financiar unha boneca en galego? NEGÁBANNOS UN DIREITO BÁSICO.

Ao cabo dos anos, e como a presión para ter o windows en galego continuaba, dixeronnos que non lles importaba traducir o Windows ao galego... sempre que nós pagaramos a tradución. Non vos lembra a cando telefónica nos decía que se queriamos teléfono na aldea que tiñamos que pagar o tendido eléctrico? SÓ PODERÍAMOS EXERCER O NOSO DIREITO SE PAGÁBAMOS.

Pero as cousas comezaron a torcerse. Apareceu Linux, a xente viu unha alternativa, e moita xente comezou a colaborar para ter o linux o galego. O linux foi mellorando en usabilidade, e comezaron a aparecer grupos de usuarios de linux como Trasno ou Mancomún que empezaron a sacar produtos en galego profesionais como o OpenOffice.

Hoxe en día Microsoft vé como día a día Windows é borrado en millóns de ordenadores para ser substituido por Linux; e vé como o seu Office (Word, Excel, Acess e demais) está a ser substituído polo OpenOffice, que funciona igual e ademais está en galego.

As traducións que Microsoft fixo do Windows e do Office ao galego no pasado só provocaban problemas: ademais de estar mal traducido e faltar moitas cousas, cando actualizabas o Windows deixaba de funcionar se estaba instalado o paquete de galego, e pasaba o mesmo cando instalabas programas grandes.

A traducción ao galego de Microsoft en definitiva, só forma parte dunha estratexia de marketing; só é marketing, é publicidade, e por eso o máis probabel é que fixeran un producto defectuoso que se o instalamos vai facer que a nosa computadora funcione peor que se estivera en castelán. Eso foi o que pasou coas anteriores traduccións.

O máis efectivo para loitar contra esto é demostrar que esa tradución igual que as anteriores NON FUNCIONA. É moi importante localizar os erros do Windows en galego e facerlle fotos, vídeos o que sexa. Hai que xuntar todo o material multimedia que poidamos para despois publicalo xusto o día en que finalicen a súa campaña de publicidade, o día 17 de maio que é o día das letras galegas.

Imos hackearlles o sistema, por que ese é o sistema operativo do novo Imperio; imos deixarlles claro que a "sociedade-rede" galega vai respostar a cada unha das súas accións, que non imos quedar calados e que as súas estratexias de colonización non van quedar impunes.

E ímolo a facer en público, á vista de todo mundo, empregando este Indymedia para demostrarlles que a pesar de todos os mecanismos de control que teñen, aínda fican espazos e resquicios de liberdade dende os que faremos arder ese guante de seda para que fique ben á vista o puño de ferro co que nos queren esmagar.